وب نوشته های یک ایران پرست

نگاهِ شرقیِ غمگین تو را به برهنگی آسمانی ات سوگند که آنچه کردی، کرد دیگرانی را که تو را محصور و مهجور می خواستند

2012-01-18T00:11:00.000-08:00

به گلی که شیفته کرد ما را...

تو نه دیگر آن دختر "میم مثل مادری" و نه زنی در "سنتوری".حالا حتی بازیگری جوان و مستعد و دلکنده از سینمای بیمار ایران و در سودای هالیوود هم نیستی .دیگر همه چیز تمام شد.دیگر مهم نیست که بگویند فقط برای حجاب و کار و پول و هرچه و چه و چه به بیرون زده باشی.از امروز تو یک خط شکنی.چه بخواهی چه نخواهی.نمی توانم فرض کنم که نادانسته سنگی را در آبی ها ی خالی و خیالی اذهان فسیلی انداخته باشی.یا شاید نمی دانستی و می دیدی و چه بهتر.دیگر هیچ چیز مهم نیست.تو بر روی "نباید "ها و"باید"هایی که قرن ها بر ما تحمیل شده است خط کشیدی. خوش آمدی قربانی.چرا شادی ام را پنهان کنم، وقتی روزهایی را می بینم که پرچم دار و خط شکن های سرزمین ام زنانی چون تواند ،که رگ های متورم غیرت و حجب و حیا و شرم را از درد و حسرت و ترس می ترکانند و با نگاهی کودکانه ،لخت ...برهنه در برابر چشمان از حدقه درآمده ی تاریخی کثیف می ایستند و نعره می شکند که هی ...های مرا ببین . من همانم که تو مرا به زنجیر کشیدی. در مقام خواهر و مادر و زن و با چماق عفت و عصمت و هر مفهوم بدبو و بدوی دیگر.من اینم . برهنه مرا ببین و در خلوت خویش به تدلیست ببغض، که در هزارتوی مفاهیمی فسیلی، به لجن کشیده شده ای و نمی دانی.آی خط شکن . من در برابرت سر تعظیم فرود می آورم و شرمنده ام و از هم اکنون ، تمام وجودم اشک و ترس است از دشنام هایی که نثارت می شود. آی دختر وحشی و معصوم-نگاهِ شرقیِ غمگین. تو را به برهنگی آسمانی ات سوگند که آنچه کردی ،کرد دیگرانی را که تو را محصور و مهجور می خواستند.

تنها بدان که تنها نیستی .

شاهین نجفی

18 ژانویه 2012

برای چشمان پر از اشک خواهرم محبوبه کرمی / آی جلاد ! قطره قطره اشکهایش را جوابگویی بایدت !

2011-12-26T08:39:00.000-08:00

چشمانش پر از اشک بود. می گریست و ما را برادران خود می خواند و از رنج زندان می گفت. از رنج احساس اینکه مادر به حضور او احتیاج داشت و او در زندان بوده است؛ از نبودن کنار مادر هنگام مرگ اش؛ و از رنج پدر پیرش.
و امروز پدرش هم رفت. پدر پیرش هم در زمانی رفت که او در زندان امنیت بانان نظام ولایی بود. آن روزهایی که او فکر می کرد پدر به حضور او احتیاج دارد نبود. در زندان امنیت بانان بود.

جرمش چه بود؟ عاشقی، انسانیت و شعور و وجدان؛آزادی خواهی و برابری طلبی و اندیشه انسانی.و اینها در نظام ولایت فقیه جرم بزرگی است؛ بخصوص که دختری بی آلایش و ساده و گشاده رو و انسان مانند محبوبه کرمی آن را مرتکب شده باشد.

از کمپین یک میلیون امضا و تلاش تمام قد و تمام عیار برای برابری حقوقی زنان و مردان ایران زمین تا فعالیت سیاسی اصلاح طلبانه در جبهه مشارکت ایران اسلامی. همه و همه او را در این مجموعه ها دیده بودند و می شناختندش. تمام قد بود و تمام عیار و بی آلایش. مهربانی اش، مهربانی حقیقی انسانی و خواهرانه ای بود که دلت را قرص می کرد که هنوز انسانیت زنده است. اما خب! این بار جلادان نظام ولایت مطلقه او را امان ندادند. پس از داغ مادر، این بار داغ پدرو باز هم در نبود او. داغ سنگین است.

اما چرا محبوبه به سه سال زندان محکوم شد؟ خود او می گوید که زندانش برای هدف برابری برای زنان سرزمینش است و خوشحال است از این حکم. او می داند که حکم دادگاه والیان جهل و جور به او برای چیست. محبوبه جرمش عاشقی است. عاشق ایران و ایرانی بودن.

محبوبه بیمار است و افسردگی دارد. اما در اوج بیماری وقتی به زندان می رود چون شیر می غرد و اراده پولادینش را بر سر جنایتکاران نظام ولایی می کوبد. صراحتا می گوید که جرمش برابری خواهی است برای زنان سرزمینش. و این جرم برای والیان دروغین مدعی شرع، جرم سنگینی است. محبوبه کرمی متهم است که چرا انسان است.

او در روزی که می خواهد برای اجرای حکمش به زندان برود از نگرانی اش برای پدر می گوید. از اینکه پدرش، پدر 87 ساله اش بیمار است و پس از رحلت مادرش تنها پرستار پدر، اوست. او نگران پدر است و امروز در عزای پدر نشسته است. دختر، پدر را بسیار دوست دارد. والی جهل و جور باید بداند که غرامت قطره قطره اشکهای محبوبه و محبوبه ها را باید بپردازد. محبوبه امروز درعزای پدر نشسته است.

اما نکته جالب اینکه قاضی پرونده محبوبه کسی نیست جز حسن پیر عباس. یادم است زمانی که دادگاه بدوی برای من 6 سال حکم داده بود، زمانی که برای ثبت لایجه تجدیدنظر به دادگاه رفتم دیدم اش. معترض شدم که این چه حکمی است که داده ای؟ تهدید کرد و مدعی شد که او برای دفاع از امنیت مردم چنین احکامی را می دهد. همانجا به او گفتم ما بالاخره همدیگر را می بینیم. راستی پیرعباس! ناقاضی جبار! این حکم محبوبه را برای چه داده ای؟با

آن قاضی موحد هم قطعا تماس گرفته و گفته ای که حکم را تائید کند. راستی می دانی فرق شمایان با محبوبه و محبوبه ها چیست؟ شمایان قاضی نیستید و بر مسند قضا نشسته اید. شمایان ارباب ظلم اید و سرسپردگان جنایت و قصاوت. اما محبوبه! محبوبه ای که اسطوره مهر است و محبت و خواهری آیا تهدید برای امنیت مردم است؟ مگر این خواهر عزیزمان جز سخن حق چیزی دیگری گفته بود؟ تاوان اشکهای محبوبه را می دهی حسن پیرعباس. مطمئن باش که دنیا دار مکافات است.

محبوبه را بارها و بارها تمام قد و تمام عیار و فعال دیده ام. 4 سال پیش بود در 17 مرداد ماه و در مقابل سر در زندان اوین. منتظر آزادی تحکیمی ها و ادواری ها رفیقمان امیر یعقوبعلی بودیم از دوستان کمپینی و چه شوری داشت این محبوبه و شیرینی پخش می کرد و خوشحال بود از آزادی دوستانش. محبوبه آن روزها نیز حس این را داشت که برادرانش آزاد می شود، پس خوشحال بود.

محبوبه کرمی عضو حوزه شمال منطقه تهران جبهه مشارکت بود. یکی دیگر از جرم های محبوبه همراهی با اصلاح طلبان است به امید حصول به نتیجه اصلاحات. البته آن روز نه من و نه محبوبه نمی دانستیم که این ره به ترکستان است و روزی به ما اثبات می شود که نظام ولایت مطلقه اصلاح پذیر نیست و می بایستی به دنبال تغییرش رفت نه اصلاحش. اما آن روزها محبوبه یک فعال بود. معدود می توان در میان فعالان سیاسی و حقوق بشر کسی را یافت که هم عمل حزبی و هم عمل مدنی را توامان انجام دهد. چنین نوع فعالیتی نیازمند گذشتن از تمام زندگی و حضور در میانه میدان عمل به صورتی تمام قد و تمام وقت است. و محبوبه اینچنین بود.

امروز ما مانده ایم و رحلت پدر محبوبه و دل غمگین این خواهر عزیزمان. بیاندیشیم که آیا آنچه وظیفه مان بوده است برای محبوبه مان، خواهرمان، کرده ایم؟

امروز تنها می توانیم به خواهرمان محبوبه عزیز تسلیت بگوییم و از خداوند آزادی و برابری بخواهیم که او را صبر دهد و ما را تا رهایی از شر شیطان حکومت جهل و جور یاری رساند.

آی جلاد! قطره قطره اشکهای محبوبه را جوابگویی بایدت.

به امید آزادی همه مردم ایران

علی کلائی

“حسین جان بهتری یا نه؟ ” با لبخندی همیشه بر لب فقط می‌گوید ” بهتر می‌شوم.” ولی تو می‌دانی پشت آن لبخند دردی عظیم است. پشت آن کبودی‌های چشم.

2011-12-26T07:28:00.000-08:00

دل نوشته سماء نورانی برای حسین رونقی ملکی

برای حسین عزیزم که مانند برادر دوستش دارم

” هر که در این بزم مقرب تر است جام بلا بیشترش می‌دهند “

این روز ها راهروهای ۳۵۰ شاهد زجر کشیدن یکی دیگر از دوستانمان است و با اینکه این امر برایش تازگی ندارد می‌توان انعکاس این درد و رنج را در صورت همه همبندیانمان مشاهده کرد. حسین عزیزمان دیگر مثل همیشه نیست، دیگر مثل همیشه نمی‌خندد و مثل همیشه نمی‌تواند با شور و هیجان در کنار بچه‌ها باشد چون درد می‌کشد، چون تب‌های طولانی ناشی از عفونت امانش را بریده است و به همه این دلایل دیگر حسین را آنگونه که بود نمی‌بینیم.

حسین حدود یک ماه پیش به منظور عمل پیوند هالب کلیه چپش برای بار دوم به بیمارستان هاشمی‌نژاد منتقل شد اما این بار نیز مانند سری قبل با وجود اصرار پزشک معالجش و پزشکی قانونی مبنی بر الزام مرخصی به منظور مراقبت‌های بعد از عمل که می‌بایست در محیطی بهداشتی صورت می‌گرفت، موافقتی از سوی مراجع ذی‌ربط حاصل نشده و همچنان دوران نقاهت وی در محیطی پر اضطراب به نام زندان سپری می‌شود.

دل آدم به درد می‌آید وقتی صورت معصوم حسین را می‌بیند در حالی که جواب سوال تو که می‌پرسی “حسین جان بهتری یا نه؟ ” با لبخندی همیشه بر لب فقط می‌گوید ” بهتر می‌شوم.” ولی تو می‌دانی پشت آن لبخند دردی عظیم است. پشت آن کبودی‌های چشم.

چه بگویم شاید برای آقایان مرخصی رفتن حسین برای درمان واقعا ترسناک است که با آن موافقت نمی‌کنند ولی این عمل آن‌ها ذهن من را به سمتی می‌برد که به هیچ وجه دوست ندارم به آن فکر کنم و حتی فکر کردن به این موضوع نیز مرا آزار می‌دهد. به یاد زجر کشیدن محسن دکمه‌چی، حسن ناهید، هدی رضا زاده صابر و دیگر بسیارانی که همین برخوردها و تصمیم گیری‌های نا به جا سبب پرپر شدنشان شده و نتیجه‌ای به جز جاری شدن اشک از چشمانمان را نداشت.

حسینمان مانند شمع قطره قطره دارد می‌سوزد اما هنوز امیدش را برای رسیدن به اهداف پاکش فراموش نکرده است. این ها را باز می‌گویم تا بدانیم بچه‌های ۳۵۰ با چه مشکلاتی مواجه‌اند و چگونه مردانه ایستاده‌اند و حتی جان خود را در طبق اخلاص گذاشته‌اند تا هم‌وطنانشان با امید رسیدن به آزادی در خارج از میله‌های زندان به زندگی عادی خود ادامه دهند. اما امید دارم این زجر کشیدن‌ها و فداکاری‌ها گوشه‌ای از ذهن هم‌وطنانمان را به خود اختصاص داده باشد.

آرزو می‌کنم روزی فرا رسد که حسین عزیزمان مثل قبل لبخند بزند و سالم و سرحال در کنار خانواده‌اش به رندگی ادامه دهد.

سماء نورانی

زندان اوین

منبع: جمعیت مبارزه با حق تحصیلی

تفکیک جنسیتی دختر و پسرها در دانشگاه تربیت معلم - عکس

2011-10-23T13:41:00.000-07:00

اینجا محوطه دانشگاه تربیت معلم است.

خیلی تعجب کردم این صحنه ها را دیدم ..

یعنی حتی محوطه و فضای سبز رو هم تفکیک جنسیتی کرده بودند.

جالب اینجا بود دانشجوها اعتنایی به این تابلوها نمی کردن و قاطی همدیگه داشتند گل میگفتن و گل می شنفتن!

در خیابان های تهران - باغ همسایه چراغی روشن… من چراغم خاموش

2011-10-23T13:30:00.000-07:00

باغ همسایه چراغی روشن… من چراغم خاموش…

انیمیشن استخدام - ویدئو - The Employment Animation

2011-10-20T15:55:00.000-07:00

انیمیشین «استخدام» فرصت کوتاه اما تکان دهنده ای بود. با صدای زنگ ساعت روز آغاز می شود و با روشن شدن چراغ چیزی ناسازه شکل می گیرد. این اولین علامت سئوال است ، آغاز گمانه زنی است . اما کم کم به دیدن آنچه در شروع برایمان ناباورانه بود عادت می کنیم. گویی چشم هایمان را مالیده ایم و باور کرده ایم آنچه می بینیم نشان از حقیقت دارد. کم کم که پیش می رویم تصویری از خودمان می بینیم ؛ شبیه تصویر در آینه مقعر؛ این حقیقت ماست اگر چه واقعیت چیزی زیبا تر جلوه می کند.

استخدام چیزی متفاوت تر و بسیار حقیقی تر از آن تصاویر معمولی است که سعی دارد در شلوغی ، ویرانی ، اغتشاش و ناهمگونی، انسان معاصر را به تصویر بکشد. رنگ ها ساده اند، صدا ها واقعی اند. هیچ دهشت تصویری و سیاهی بصری یافت نمی شود. از ماشین وتکنولوژی خبری نیست تا گناه نافرجامی زندگی امروز را به گردنش بیاندازیم. بیگانگی چیزی تنیده در جوهر انسان امروز شده. مرد لحظه ای در آینه مقابلش درنگ می کند، فقط لحظه ای کوتاه. در فاصله ی این تعلیق کوتاه گمانه می زنیم حتما متوجه شده چیزی غیر عادی است. همه چیز در هاله ی یک طبیعت و عادت پیش می رود. میز صبحانه کنایه ای از رابطه ای بی معنا ست. تلاش برای با هم بودنی نافرجام. آنچه در این انیمیشین اتفاق می افتد ، روح وحشی زندگی معاصر را نشانه می رود و نه کالبد پر سر و صدا و هیاهوی آن را. هیچ دیالوگی برقرار نمی شود. آنچه می بینیم انسانهایی مسخ شده در جهانی شیئی شده و فاقد هر گونه کنش اند.

استخدام ، روایت جهان بی سوژه است. آنچه قرار بود غایت انسان مدرن باشد و جهان را از منظر سوبژگتیویته ای فعال و پویا درک کند به فاجعه ای هولناک و بی صدا تبدیل می شود. قفس آهنین وبر محقق شده. در پایان اما فاجعه کامل می شود. چهره سلطه گرمرد تبدیل به یک قربانی می شود. همه چیز در خدمت اوست تا او در خدمت دیگران باشد. او کراواتش را مرتب می کند و جلوی در روی زمین می خوابد. پاهای سلطه گر کفش های خود را با بدن روی زمین پاک می کند. اما این پایان ماجرا نیست.

منبع متن : ایرانیان یو کی

نامه سرگشاده پیمان معادی (بازیگر فیلم هایي چون جدایي نادر از سیمین، درباره الی و ...) در مورد وضع امروز سینمای ما

2011-10-17T10:05:00.000-07:00

اینجا هرچه شود ..... هر چه باشد ....هنوز ایران است

سلام کردن گاه رسمیتی میدهد که نمیشود از دل حرف زد .

بگذارید آخرین ردیف سینما نشسته باشم و خیره به نقش آرایی شما روی پرده هایی که روزگاری نه چندان دور پاره اش میکردید حرف بزنم .

ما نه گوسفندیم و نه خود را به خریت زده ایم.

تنها تفاوتمان اینست که بلندگو ها را به شما داده اند و تماشاچیگری را به ما پیش فروش کرده اند . شما میتازید و گرد و خاک میکنید ...

ما چشمهایمان از غبار ِشما و اشک هایمان گِل میشود اما چیزی نمی توانیم بگوییم . نه اینکه آزادی بیان نداریم .... چرا داریم ، مشکل اینجاست که آزادی پس از بیان نداریم !

روی سخنم با شماست که گیشه ها را در دست گرفته اید و آنقدر عوامل پشت صحنه دارید که سالی یک فیلم را ساخته تدوین و میکس کنید تا عید ها کنار سفره هفت سین برای فرزندانتان از خستگی های یکسال زحمت بگویید و آنها به شما

افتخار کنند که چه مردانه دم از حقیقت میزنید .

دلم از روزگاری میگیرد که " آدم برفی" ، جرم بود .

" مارمولک" به زیر پا ها خزید ، گربه های اشرافی ایرانی در زیرزمین ها بایگانی شد ." دایره" را دو سال دور زدید و دم از سینمای خلاق زدید.

ناصر تقوایی این روز ها خاک میخورد... مخملباف پای ماندن نداشت ...

بهرام بیضایی با تمام دنیا قهر است.

مسعودکیمیایی هنوز خواب اسطوره هایش را میبیند ...

پرویز فنی زاده که در خاک باشد ، بهروز وثوق که ممنوعه و فاطمه معتمد آریا مفقود الاثر ..

باید پرچمدار سینمای ما حامد کمیلی شود ...

باید مسعود ده نمکی اپرای مجلل در گیشه ها به راه بیندازد...

باید فریدون جیرانی یک هفته شب نخوابی بکشد تا برنامه ترور شخصیت بازیگر های ما را بکشد .

بگذار این فریاد نصفه ای باشد که از گلوی یک نسل بیرون پریده است .

نسل ما را ببخشید ... ما خواستیم نفهم بمانیم ... نشد ... به خدا نشد ...

وقتی "داش آکل" به غیرتمان زد ...

وقتی "قیصر" به پاشنه های خوابیده ی ما خندید ...

وقتی "مسافران" را نفس کشیدیم ..

وقتی "هامون" را به جان نا خود آگاهمان انداختند...

دست ما که نبود . ما "گاو ِ " مهرجویی را دیده ایم که گاو نمانیم....

ندانستیم از" باشو" هم غریبه ای کوچکتر میشویم.

ما را ببخشید که طعم سینمای خوب را چشیده ایم ....

ما را ببخشید اگر دستهای لرزان اکبر عبدی در "مادر" از یادمان نرفت ...

اگر کمر خمیده معتمد آریای "گیلانه" را تا خوردیم ..

اگر با حاج کاظم " آژانس شیشه ای" ، عذاب وجدان گرفته ایم ...

اگر در" مهاجر" ، جبهه هایمان را دید زده ایم .اگر طعم ناب گیلاس را چشیده ایم .

اگر پای " بایسیکلران" ، خوابمان گرفت و به خود فحش دادیم.

اگر فریماه فرجامی را خندیدید و ما خاطراتمان آتشمان زد ....

شما اهل به خود آمدن نیستید ، نبودید ... اما بدانید سکوت ما از سر بی کسییست ...

مارا در این بی کسی گِل گرفته اید و دل این نسل برای " ناخدا خورشید" ها تنگ است ...

ما خون دل میخوریم و بزرگان این سینما سکوت میکنند ....

شما هم میتازید ....

آقای اخراجیها

آقای پایان نامه

آقای ضد سینما

اینجا هرچه شود ..... هر چه باشد ....هنوز ایران است

کاش این نسل آنقدر غیرت داشته باشد تا گوش همیشه طلبکار شما را ، به این نوشته برساند ...

پيمان معادی

هوای تازه ! کارتونی از وحید نیک گو

2011-09-27T07:54:00.001-07:00

عکسی از ژیلا بنی یعقوب زیر پل زندان اوین

2011-07-28T07:34:00.000-07:00

نوشته ای کوتاه از ژیلا بنی یعقوب :

" اینجا زیر پل اوین است،
روبروی آن دیوارهای بلند، جایی که پشت آن بهمن و عبدالله مومنی و خیلی دیگر از عزیزان ما هستند
و این دیوار به راحتی ما را از هم جدا کرده"

ژیلا بنی یعقوب، همسر بهمن امویی روزنامه نگار زندانی

گزارش شاهد عینی از حسینیه ارشاد امروز بین ساعت 17:45 تا 18:15 / فيلمبرداري لباس شخصي ها از اتوموبيل ها و هراس از اعتراض

2011-06-04T07:32:00.000-07:00

به نقل از شاهد عینی بین ساعت 5/45 تا 6/10 دقیقه , نیروهای امنیتی در خیابان شریعتی حد فاصل ظفر تا سه راه ضرابخانه مستقرشده اند و اوج ازدحام نیروهای امنیتی در تقاطع میرداماد و روبروی حسینیه ارشاد است. در مقابل حسینیه ارشاد 2 تن از نیروهای لباس شخصی در وسط خیابان با دوربین مشغول فیلم برداری از اتومبیلهای عبوری در 2 سمت خیابان هستند.

شعار نویسی در خیابان فردوسی دوم فروردین 1390 - میرحسین عشق است

2011-03-22T05:49:00.000-07:00

عکسی از دیوار نویسی " میرحسین عشق است " حوالی خیابان فردوسی در دوم فرودین 1390

منبع : صفحه فیسبوک 25 بهمن

عکس نازنین خسروانی در خانه پس از آزادی از زندان

2011-03-18T08:52:00.000-07:00

درود بر تو نازنین و همه شجاع زنان ایران زمین... به امید اینکه خنده بر لبت جاودان شود

منبع : http://www.facebook.com/pages/نازنین-خسروانی-را-آزاد-کنید-Free-Nazanin-Khosravani/143490052365166

زندانی سیاسی مهسا امرآبادی همچنان در بند 2- الف سپاه در بازداشت بسر می برد

2011-03-07T14:46:00.001-08:00

خانم مهسا امرآبادی فعال مدنی و همسر زندانی سیاسی مسعود باستانی روز سه شنبه 10 اسفند ماه توسط مأمورین دستگیر و به بند 2-الف سپاه زندان اوین منتقل گردید. او از زمان دستگیر تاکنون توانسته است یک مکالمۀ تلفنی کوتاه و کنترل شده در حضور بازجویان برقرار کند. این مکالمه چند بار قطع شده بود تا بتواند به خانواده اش اطلاع دهد که در بند 2- الف سپاه زندان اوین در بازداشت بسر می برد.

بند 2- الف سپاه در دست بازجویان اطلاعات سپاه می باشد و رفتار آنها با زندانیان سیاسی وحشیانه و غیر انسانی است.

از طرفی دیگر مراجعات مکرر خانواده امر آبادی به زندان اوین و دیگر ارگانها برای اطلاع یافتن از وضعیت عزیزشان و آزادی او تا به حال بی نتیجه بوده است و آنها از هر گونه پاسخگویی به این خانواده و سایر خانواده ها سر باز می زنند.

خانواده های دستگیر شدگان روزهای 25 بهمن ، 1 و 10 اسفند ماه بصورت روزانه مقابل زندان اوین و دادگاه انقلاب تجمع می کنند و خواستار آزادی فرزندان خود هستند ولی هیچ کس حاضر به پاسخگویی نیست و خانواده ها نگران از وضعیت وشرایط عزیزان خود هستند.

بوف کور و سورئالیسم : به بهانه زاد روز صادق هدایت

2011-03-07T13:16:00.000-08:00

نهضت یا مکتب سورئالیسم ، مکتبی آوانگارد نیست که ناگهانی و بدون هیچ پیشینه ای ایجاد شده باشد ، بلکه افرادی همچون هگل ، افلاطون ، فروید و مکاتبی چون سمبولیسم ، فوتوریسم ، کوبیسم و دادائیسم در پیدایش سورئالیسم و شکل گیری اولیه آن نقش داشتند. سورئالیسم هدفی دارد و فنونی . هدف آن دستیابی به جهان فراختر بود که ورای جهان محسوس و معقول است . سورئالیسم خط ربطی است بین دنیای خواب و بیداری

سورئالیسم در تعریفی که آندره برتون از آن می دهد ، متعهد به تصحیح تعریف از واقعیت است . ابزاری که به کار می برد ( نگارش خودکار ، شرح خواب ، روایت در حالت خلسه ، شعر ها و نقاشی های مولود تأثیرات اتفاقی ، تصویرهای متناقض نما و رویایی ) همه در خدمت یک مقصود واحد بوده اند : تغییر دادن درک ما از دنیا و به این وسیله تغییر دادن خود دنیا

سورئالیسم دارای چند رویکرد است :

ــ رویکرد علمی که همان روانکاوی فروید است . چنانکه از نام سورئالیسم برمی آید ، آیین اصلی آن بر آن استوار است که جهانی واقعی تر از جهان عادی وجود دارد و آن جهان ضمیر ناخودآگاه است . فرضیه ی ناخودآگاهی فروید کلید سورئالیسم است . بی وجود زیگموند فروید ، شاید سورئالیسم هرگز به صورت امروزی خود نمی توانست باشد و می توان فروید را بنیانگذار واقعی این مکتب دانست . نظریات فروید در باب روانکاوی یک مبنای علمی برای سورئالیسم شد . هنرمند سورئالیسم که از درون خودآگاه بود ، علاقه ای به رابطه با جهان عینی در خود احساس نمی کرد . در عوض ، خود را به جهان درون و قلمرو پندارهای فردی و رویا متوجه کرد ، واقعیت را رها کرد و به فوق واقعیت پناه برد . هنرمند سورئالیست می کوشد به مقداری از خصوصیات قسمت پنهان وجود خود دست یابد و برای رسیدن به این خواسته ، به رؤیا و یا حالات رویا گونه ذهن خود پناه می برد

ــ رویکرد اخلاقی که با هرگونه قرارداد و مواضعه مخالف است . سورئالیسم جنبشی است که توانایی گذر به حالت پویایی و تحرک را دارد . تحرکی که در تحو.ل جامعه نقش مؤثری خواهد داشت

ــ رویکرد اجتماعی که می خواهد با ایجاد انقلاب سورئالیستی بشریت را آزاد کند . سورئالیست ها خود را جنبشی آوانگارد نمی دانستند ، اما به عنوان افرادی انقلابی ، مصمم به تغییر دادن ماهیت و دگرگون کردن تصور ما از چیستی واقعیت بودند . بی دلیل نیست که اولین نشریه سورئالیست ها ، " انقلاب سورئالیستی " نام گرفت

آندره برتون ، رهبر و نماینده ی اصلی مکتب سورئالیسم ، پس از خواندن ترجمه فرانسه بوف کور گفت که کتاب هدایت جزء بیست کتاب شاهکار جهان است

داستان بوف کور از نظر نوع جزء داستان های روانی و از نظر اسلوب جزء داستان های سورئالیسم محسوب می شود . در این داستان ، تظاهرات روح یا ناخودآگاه مطرح است . در کل داستان بوف کور ، خواننده با یک نوعی بازی با زمان و مکان ، جابجایی شخصیت ها ( راوی ، عمو ، زن اثیری ، پیرمرد خنزرپنزری ، لکاته و... ) و همچنین شخصیت های سیال و نابهنجار ــ نه از لحاظ اخلاقی بلکه نابهنجاری از نوع رفتاری ، همچون نابهنجاری در داستان داش آکل هدایت ـ روبروست و ابهام و تردید ، فضاهای رؤیا گونه ( فضاهای سورئالیستی ) و امور شگفت و غریب در این داستان نقش بسزایی دارد و همین امر ، موجب سردرگمی و هیجان بیشتر خواننده می شود

داستان به دلیل تداخل زمانی و جاری بودن زمان های متوازی ، نه آغازی دارد و نه پایانی . همه چیز مبهم است و در هر قسمت خواننده با فضاهای جدید و ابهام های ممتد روبروست

در این داستان ، راوی که برای سایه ی خود می نویسد ، مشغول نقاشی بر روی قلمدانی است که عمویش وارد می شود . راوی در جای جای داستان تشابه عمو ، پیرمرد و خود را بیان می کند : یک شباهت دور و مضحک با من داشت ، مثل اینکه عکس من روی آینه دق افتاده باشد

در اواخر قسمت اول بوف کور ، راوی با پناه بردن به افیون دچار خلسه شده و در حالت نیمه خواب و نیمه اغما فرو می رود و در محیط غریب و در عین حال طبیعی رها می شود : حس کردم که زندگی من رو به قهقرا می رفت ، متدرجاً حالات و وقایع گذشته و یادگارهای گم شده ، فراموش شده ی زندگی بچگی خودم را می دیدم ، نه تنها می دیدم بلکه در این گیر و دار ، شرکت می کردم

قسمت دوم بوف کور هم مانند قسمت اول ، سرشار از تصاویر مبهم ، امور وهمی ، جابجایی و نابهنجاری شخصیت هاست . نکاتی که در نوشته ها و آثار پیروان آندره برتون ، رهبر سورئالیست ها ، منعکس شده است

دیوانگی یا ناهنجاری رادیکال در آثار هدایت با سه مضمون مرگ ، عشق و نوشتن ارتباطی دارد . در سه قطره خون و زنده به گور ، راوی داستان دیوانه یا شبه دیوانه است . راوی بوف کور نیز شخصیتی نابهنجار است . هدایت او را بسان فردی نامتعارف ، شخصیتی منزوی ، سرخورده ، خشمگین و متفاوت با دیگران به ما می شناساند . زندگی او عملاً در هیچ زمینه ای ، زندگی فردی معمولی و بهنجار نیست. دیگر شخصیت های هدایت نیز از لکاته گرفته تا داش آکل ، شخصیت نابهنجار هستند ، البته باید توجه داشت که این نابهنجاری به حیطه ی اخلاقی کاری ندارد بلکه نابهنجاری روانی است

شخصیت های داستان های هدایت به نوعی روحیه ای غیر یا ضد عقلانی دارند و به گونه ای نامتعارف بر مبنای باورها یا رویکردی یکه زندگی می کنند ؛ در جهان خود غرق هستند و چندان توجهی به جهان عینی و برون ندارند و از این امر لذت می برند

در نظر سورئالیست ها جهانی که ما در آن به سر می بریم ، خوار مایه و بی معنی است و در چشم کسی که نظری وسیع و عمیق دارد ، جز به مسخره و ریشخند نمی ارزد . کسی که بنا را بر طنز گذارد از زندگی روزمره جدا می شود و چون تماشاگران به نظاره ی آن می نشیند و آن را خوار و خفیف می یابد . البته طنز مورد نظر سورئالیست ها که برتون از آن به عنوان نقاب نومیدی یاد می کند هیچ گونه ارتباطی با شوخی و فانتزی احساساتی ندارد . طنز سورئالیستی خنده ای است آمیخته به ناسزا که از اعماق درون عاصی برمی آید برای مقابله با عقاید رایج و گفتار جهانی آن ها . طنز به کار رفته در آثار هدایت ــ به جز آثار رئالیستی که بیشتر جنبه ی استهزاء دارد ــ همراه با یک احساس یأس و ناشکیبایی است . در واقع هدایت امید و انزجار و یأس خود را در پوشش طنز بیان می دارد . خودکشی شخصیت های هدایت که بر آثار وی سایه انداخته نیز طنز تلخی است نسبت به شرایط و قراردادهای اجتماعی

بوف کور که علاوه بر طنز سورئالیستی که با دیدی فلسفی همراه است ، از طنز رئالیستی نیز بهره جسته است . و این بدان علت است که بوف کور یک اثر سورئالیستی محض نیست بلکه عناصری از رئالیسم ، سمبولیسم و اکسپرسیونیسم نیز در آن مشاهده می شود

در بوف کور عناصر رؤیا و خواب به وفور دیده می شود . در این اثر مدام سخن از تاریکی ، شب جاودانگی و ازلی است . فضای همه ی صحنه ها با تاریکی همراه است : " در دنیای باور نکردنی بیدار شده بودم .. " ، " چشم هایم را که می بستم دنیای حقیقی خودم به من ظاهر می شد ... " ، " آیا در حالت رؤیا دیده بودم ؟ آیا حقیقت داشت ... " . در بوف کور دنیای وهم و خیال گاهی با پناه بردن به افیون ایجاد می شود : " وقتی که تریاک می کشیدم افکارم بزرگ ، لطیف و افسون آمیز می شد

اشیا ء سورئالیستی و موجودات رویایی که حاصل دید عمیق و غیر متعارف نویسنده به محیط است نیز از ویژگی های دیگر آثار سورئالیستی است . عناصر سورئالیستی در جای جای داستان بوف کور خودنمایی می کند : " خانه های عجیب و غریب به شکل بریده ی هنددسی با پنجره های متروک سیاه کنار جاده رج کشیده بودند ولی بدنه ی دیوار این خانه ها مانند کرم شبتاب ، تشعشع کدر و ناخوشی از خود متصاعد می کرد . درخت ها به حالت ترسناکی دسته دسته ، ردیف ردیف می گذشتند " ، " کوه های بریده بریده ، درخت های عجیب و غریب توسری خورده و ... " ، " سر راهم خانه های خاکستری رنگ ... با دریچه های کوتاه و تاریک دیده می شد "

یکی دیگر از ویژگی های سورئالیسم ، نگارش خودکار و جریان سیال ذهن است . نگارش خودکار عدم توجه مطلق به واقعیت بیرونی را ایجاب می کند که به سادگی قابل حصول نیست و نیز ترک همه ی اشتغالات عادی خود ذهن . متن خودکار ( اتوماتیسم ) به نگارنده اش نشان می دهد که چیزهایی فراتر از آنچه او تصور می کند در بردارد به طوری که خود نگارنده را دچار حیرت می کند . هدایت نیز در مورد بوف کور گفته : " وقتی یک چیز وحشتناک می نوشتم و دوباره می خواندم ، خودم می خندیدم " . در متون خودکار باید از هرگونه اصلاح خودداری کرد و همان چیزی که از ذهن تراوش کند باید بر روی صفحه آورد

منابع :

خانلری ، پرویز ، سورئالیسم ، مجله سخن ، دوره هفدهم

دستغیب ، عبدالعلی ، نقد آثار هدایت

من خسته ام از این همه شعار مرده باد زنده باد، هر کی زنده باشه و هر کی مرده باشه من می خوام تا زنده هستم زندگی کنم !

2011-03-06T22:57:00.000-08:00

متن زیر رو یکی از دوستان نوشته و انصافا حرف حساب زده:
...
دست و پا زدن و فریاد زدن همیشه نشانه بیداری نیست گاهی نشانه خواب بودن، کابوس دیدن و هذیان گفتنه. ما ایرانی ها دیگه کاملا تبدیل شدیم به ملت زنده باد مرده باد !

ما وطن نداریم مگر اینکه کسی ب...ه کوروش توهین می کنه، یا اسم خلیج فارس رو عوض کنه یا آثارباستانی در حال نابود شدن باشن یا فیلم 300 ساخته باشه….

ما دین نداریم مگر اینکه یکی یه جایی کاریکاتور پیامبر رو بکشه، یا بخوان قرآن بسوزونن، یا تو حرم و اماکن مقدس بمب بذارن

یه روز مهران مدیری میشه قهرمان ملی و همه برای قهوه تلخش سینه چاک می کنن، فردا میشه مزدور حکومتی، یه روز حیثیت افتخاری رو میبریم یه روز لیلا اوتادی میشه فاحشه، یه روز فوتبالیست ها دست بند سبز می بندن میشن افتخار ملی یه روز میرن با احمدی نژاد فوتبال بازی می کنن فحش شون میدیم، قبل از هر سری اخراجی ها میگیم ما فیلم این چماق به دست رو نمی خریم اما باز هم میشه پر فروش ترین فیلم سینما، یه روز میگن می خوان موسوی و کروبی رو بگیرن همه فیس بوک و دنیای مجازی و حقیقی میشه لینک و مطلب….، خیلی از حر ف ها رو نمیشه زد فقط سر بسته میگم

ما همه از ظلم وستمی که بر ما رفته و میره بیقرار و بی تابیم، موج شدیم و عده ای هم از هر قشری، سیاستمدار و هنرمند و ورزشکار و… خوب بلدن از این موج ما سواری بگیرن پشتک وارو بزنن و حالشو ببرن

یکی نیست داد بزنه :

گشت ارشاد از وقتی شروع شد که ما به خواهرامون گیر دادیم!

دیکتاتوری وقتی پا گرفت که به همسران مون و فرزندان مون زور گفتیم!

تقلب توی انتخابات از جایی آغاز شد که همه با برگه های توی جیب مون رفتیم سر جلسه امتحان!

دروغ از اونجا شروع شد هر کدوم توی هر شغل و هر جایی که هستیم واسه کوچکترین منفعت بزرگ ترین دروغ ها رو گفتیم !

پرونده سازی ازاونجا پا گرفت که هر دفعه سه نفر از ما دورهم جمع شد پشت سر سه نفر دیگه حرف زدیم و تهمت زدیم و غیبت کردیم

سانسور از جایی شروع شد که توی فامیل و دوست و آشنا تحمل کسی که مثل خودمون نباشه رو نداشتیم

ما کمی متوهم شدیم…. همه 70 و چند میلیون این مملکت مثل ما نیستن که از صبح تا شب خبر و گزارش سیاسی می خونیم و می دونیم آخرین باری که فلان زندانی سیاسی با خانوادش حرف زده چه روزی بوده !و دقیقه به دقیقه می دونیم تو این مملکت چه خبره! کی چی میگه و کی کجا میره !

چند نفر از اطرافیانتون می شناسید که اصلا نمی دونن نوری زاد و توکلی و زید آبادی و ستوده و... کی هستن؟! چند نفر رو می شناسین که به جای کسب آگاهی کردن نشستن “پای فارسی وان” و “من و تو” الیسا کجاست و بفرمایید شام می بینن؟!

1 مهر، 13 آبان، 16 آذر، عاشورا، هدفمندکردن یارانه ها … واسه هر کدوم از اینا هفته قبلش قرار بود این مملکت به هم بریزه اما کسی صداش درنیومد! من هم میدونم که نمیشه! اما انقدر با تبلیغات ساده لوحانه خودمون رو مسخره و مضحکه نکنیم !

چند نفر از خانواده، دوستان، همکاران آشنایان خودتون می شناسید که از صبح تا شب میگن: “اینا همه دستشون تو یه کاسه است آخرش هیچی نمیشه، اینا همش بازیه، بزار زندگی مون رو کنیم، و حتی گاهی همین حساسیت های ما به امور سیاسی مملکت رو مسخره هم می کنن…

بیاین قبول کنیم اگه حتا30 میلیون از این جمعیت هم شور و شعور کافی رو داشت این وضعیت اینجوری نبود

ملتی که بنزین لیتری 700 بخرن لیتری 1000 تومن هم می خرن! ملتی که قیمت خودشو ندونه هر چیزی رو با هر قیمتی میخره

مگه این بولیوی نبود که یارانه سوخت رو برداشت بعد بااعتراض مردم دوباره برگردوند

ملتی که سه روز نمی تونه جلو شکمش رو بگیره و نره در نونوایی بربری و لواش بخره رو چی به آزادی و دموکراسی؟! در عوض واسه زندانی هایی که توی زندان اعتصاب غذا می کنن کمپین راه میندازن و پتیشن امضا می کنن

مگه اون بازار نبود که اعتصاب کرد و به خواسته اش رسید؟!

یه نگاه به مباحثه هایی که تو همین فیس بوک یا بقیه شبکه های اجتماعی و فضاهای مجازی اتفاق میفته بندازین، ببینید ملت سر هر اختلاف عقیده ای چه جوری به هم توهین میکنن و تهمت می زنن! فردا در یک فضای باز اینجوری می خوایم کنار هم زندگی کنیم؟!

من خسته ام از این همه شعار مرده باد زنده باد، هر کی زنده باشه و هر کی مرده باشه من می خوام تا زنده هستم زندگی کنم !

به جای بازی خوردن می خوام بازی کنم، فقط هم نقش خودم رو، زندگی خودم رو و نه چیز دیگه !

بزرگترین کاری هم که برای وطنم می تونم انجام بدم اینه که دروغ نگم، تهمت نزنم ،تقلب نکنم، زور نگم، تحمل مخالفم رو داشته باشم، آگاه باشم و آگاهی بدم و اینا رو به هم نسل های خودم و نسل بعدی هم منتقل کنم. راه حلي كه از درون ما مي گذره و فقط وابسته است به انتخاب خود ما و به قول معروف از ماست كه برماست؛ چه خوبش و چه بدش

من یقین دارم این اوضاع، نمی تونه اوضاع مملکتی باشه که 70 میلیون انسانی که دروغ نمیگن، تهمت نمیزنن، تقلب نمی کنن و زور نمیگن، توش زندگی کنن

امروز دهم ۱۰ اسفند - گزارش از فضای امنیتی شدید در خیابان های تهران تا ساعت ۱۴

2011-03-01T03:32:00.000-08:00

امروز سه شنبه دهم اسفند ماه برخلاف روزهای گذشته هوای سردی بر تهران حاکم شده و بارش شدید باران که در مناطق شمالی با برف همراه بوده تا این لحظه همچنان ادامه دارد. با این حال حکومت از بیم حضور گسترده مردم و معترضین از حدود ساعت 12 جمع زیادی از ماموران امنیتی به ویژه نیروی انتظامی را در خیابان های اصلی و مرکز شهر از جمله در میدان های امام حسین، انقلاب و آزادی مستقر نموده است که خیس شدن آنها زیر باران با آن همه ادوات نظامی و ابزار سرکوب جالب توجه است.

در ضلع شرقی میدان 7 تیر در مقابل مسجد الجواد نیز جمع زیادی از ماموران ضد شورش به همراه چندین دستگاه موتور مستقر شده اند و در حالیکه سربازان و درجه داران زیر باران همچون «موش آبکشیده» شدند افسران بلندپایه تر به همراه لباس شخصی های بیسیم بدست سعی می کنند تا با مچاله شدن در زیرپل عابرپیاده کمتر خیس شوند. مسجد الجواد نیز محلی برای رفت و آمد نیروهای امنیتی حکومت و سنگری برای مزدوران شده است.

ساعاتی پیش در پی آتش سوزی در سقف ایستگاه مترو «شهدا» دهها نفر از شهروندان تهرانی سراسیمه و با فریاد از ایستگاه خارج می شدند که ترس از حادثه و هجوم یکباره مردم باعث مصدوم شدن عده ای از شهروندان شد.

به صورت سنتی مسیر میدان امام حسین، انقلاب و آزادی پر است از مینی بوس هایی که علاقمندان به فوتبال را به استادیوم منتقل می کنند، در حالیکه حدود سه ساعت به برگزاری دیدار تیم های استقلال ایران و الاسد قطر باقی مانده و ادارات دولتی هنوز تعطیل نشده اند جمع زیادی از جوانان با پرچم های خود در خیابان ها حضور دارند و استقرار حجم زیادی از پلیس در حاشیه مسیر باعث تحریک هردو گروه می شود.

در یکی از این مسیرها به علت طولانی شدن چراغ قرمز راهنمایی عده زیادی از تماشاگران شروع به شعار دادن و هیاهو کردند. هیاهوی تماشاگران سکوت و خفقان ناشی از سرکوب و حضور گسترده نیروهای امنتی را به راحتی در هم شکسته است.

سرعت اینترنت به شدت کاهش یافته و خبر می رسد که در بسیاری از ادارات و سازمان های دولتی به صورت کامل قطع شده است. برخی گزارش ها حکایت از آن دارد که تنها خبرگزاری های وابسته به دولت و سپاه قابل مشاهده است و مابقی سایت ها از دسترس خارج است.

ابتلاء مرموزانۀ زندانیان سیاسی به تومورهای سرطانی و عدم درمان آنها (وضعیت وخیم دانشجوی زندانی حسن ترلانی)

2011-02-26T07:21:00.000-08:00

دانشجوی زندانی حسن ترلانی 23 ساله که برای طی کردن دورۀ محکومیت غیر قانونی و غیر انسانی 10 ساله خود به زندان کرمان تبعید شده است، از 2 ماه پیش در قسمت پایینی شکمش دچار توموری دردناک شده و از درد شدید رنج می برد. او حتی قادر به استراحت نیست و در شرایط سخت و غیر انسانی جسمی قرار داده شده است.

هنوز از ماهیت نوع تومور که بد خیم و یا خوش خیم است اطلاعی در دست نیست. علت نامشخص بودن نوع تومور عدم معاینه و انجام آزمایشات لازم برای تشخیص نوع تومور می باشد.دانشجوی زندانی به بهداری زندان احاله داده می شود در صورتیکه بهداری زندان اعلام کرده است به دلیل عدم داشتن امکانات لازم نه قادر به تشخیص نوع تومور است و نه امکانات درمان آن را دارد.

پدر این زندانی سیاسی که ناچار است هر ماه از تهران برای ملاقات کابینی فرزندش با صرف هزینه های زیاد مالی و طی مسافتهای طولانی به زندان کرمان مراجعه کند تا بتواند 20 دقیقه ملاقات کابینی با فرزندش داشته باشد.او تنها در آن زمان امکان پیگیری درمان فرزندش را دارد.برای درمان فرزندش و انجام آزمایشات لازم جهت اطلاع از نوع تومور به ارگانهای مختلف مراجعه کرده ولی تا به حال جز شنیدن وعده های دروغین و عدم انجام هرگونه اقدامی مواجه بوده است.این خانواده در نگرانی فزآینده ای بسر می برند.

تا به حال حداقل سه زندانی سیاسی به طرز مشکوکی در زندان مبتلا به تومور شده اند که تومور 2 تن از آنها بدخیم وسرطانی بوده است زنده یاد ناخدا یکم البرز قاسمی بدلیل عدم درمان سال گذشته در زندان جان باخت و در حال حاضر بازاری زندانی محسن دگمه چی از 6 ماه پیش دچار چنین توموری گردیده و لی بازجویان وزارت اطلاعات و عباس جعفری دولت آبادی به مدت 4 ماه مانع درمان وی شدند این زندانی سیاسی همچنان با عدم درمان و مرخصی استعلاجی مواجه است و در بستر مرگ قرار دارد.

سر بازجویان وزارت اطلاعات که با نام های مستعار علوی و سعید شیخان در مورد وضعیت این دانشجوی زندانی تصمیم می گیرند از درمان این دانشجوی زندانی ممانعت می کنند.

منبع : فعالان حقوق بشر و دموکراسی ایران

نام و عکس و مشخصات شهید سبز در یکم اسفند - حامد نور محمدي دانشجوي خرم آبادي

2011-02-21T06:53:00.000-08:00

حامد نور محمدي دانشجوي خرم آبادي ترم 4 رشته زيست شناسي دانشگاه شيراز، ساکن خوابگاه دستغیب، فلت 602؛ ديروز 1 اسفند در درگيري هاي شيراز توسط نيروهاي سركوبگر كشته شد. به گفته شاهدان عينی، حامد نورمحمدي از پل روگذر حد فاصل ميدان دانشجو و میدان نمازی توسط ماموران امنیتی به پایین یرت شده و پس از برخورد ماشین در سطح خیابان پايین (خیابان ساحلی) جان خود را از دست داده است.

اطلاعیه مراسم ختم محمد مختاری توسط خانواده وی - جمعه 29 بهمن

2011-02-17T06:49:00.000-08:00

مراسم سوم ختم شهید محمد مختاری جمعه از ساعت ۱۴ الی۱۵:۳۰ واقع در دردشت - خیابان۶۲شرقی - شهید عابدی - مسجد امام حسن مجتبی برگزار میشود.

امروز 27 بهمن - درگيري شديد بين دانشجويان و بسيج در دانشگاه هنر حدود ساعت 13:30

2011-02-16T04:52:00.000-08:00

تهران – 27 بهمن –حدود ساعت 13:30 – درگيري در ساعت 09:30 در دانشگاه هنر با هجوم مزدوران بسيجي به دانشجويان در مقابل سالني كه جسد شهيد ژاله توسط رژيم به داخل برده شده بود شروع شد . مزدوران بسيجي به زور دانشجويان داخل سالن را به بيرون راندند و دانشجويان در بيرون سالن با مزدوران درگير شدند دانشجويان شعار مرگ بر خامنه اي و مرگ بر ديكتاتور ميدادند . شعارهاي مزدوران بسيجي در داخل دانشگاه مرگ بر منافق و موسوي كروبي اعدام بايد گردند بود.

دانشجويان حين ورود محسن رضايي او را هو كردند .

بنا به همين گزارش جمعيت زيادي نيز در بيرون در دانشگاه هنر تجمع داشتند و با مزدوران رژيم با سنگ و چوب درگير شدند . حدود 200 مزدور انتظامي بيرحمانه مردم تجمع كننده را كتك ميزدند و دستگير ميكردند ولي آنها نيز با شعارهاي مرگ برخامنه اي و مرگ بر ديكتاتور مقابله ميكردند .

در ساعت 10:30 دانشجويان با سنگ و چوب 5 تن از اوباش بسيجي را گوشمالي دادند.

در ساعت 11:15 مزدوران بشدت به مردم و دانشجويان بيرون دانشگاه حمله كردند ولي با مقابله مردم با سنگ 6 مزدور ديگر زخمي شدند .

مزدوران بسيجي در بيرون شعار ميدادند ميكشم ميكشم آنكه برادرم كشت ، كروبي موسوي امروز اعدام بايد گردند .

در ساعت 130:0 دانشجوياني كه در داخل دانشگاه محدود شده بودند ، قصد داشتند به تالار فارابي در پشت دانشگاه هنر رفته و به دانشجوياني كه در آنجا مشغول شعار دادن بودند بپيوندند و از آنجا در داخل صحن دانشگاه تظاهرات كنند .

تا ساعت 13:00 تعداد 50 نفر دستگير و 12 نفر زخمي از مردم گزارش شده است .

اولین فیلم تجمع امروز 26 بهمن - دانشجويان دانشگاه هنر تهران پس ازشهادت دانشجوي كرد صانع ژاله

2011-02-15T11:54:00.000-08:00

دانشجويان دانشگاه هنر تهران، امروز پس از اطلاع از شهادتهم دانشگاهي كردشان صانع ژاله، تجمعي برگزار كردند. آنها همراه با ديگر همكلاسي هايشان و به ياد اين دوست گرامي, سرود ياردبستاني را خواندند.

صانع ژاله متولد سال 63, اهل پاوه و سني بود. وي دانشجوي ورودي سال 87 در رشته نمايش بوده است.

بنا به گزارش يكي از دانشجويان اين دانشگاه, بسيجيان امروز عكس اين شهيد را در سايت دانشگاه زده بودند و گفته بودند كه صانع ژاله از اعضاي بسيج بوده و مجاهدين او را در 25بهمن به شهادت رسانده اند. اين در حالي است كه تمام دانشجويان به خوبي مي دانند كه عاملان اصلي قتل اين دانشجوي كرد, جز عوامل بسيج و عناصر حكومت, نبوده اند.

عکس و مشخصات دومین شهید 25 بهمن / محمد مختاری امروز در بیمارستان در گذشت / برادر شهیدم خونت را پس میگیرم

2011-02-15T06:23:00.000-08:00

محمد مختاری امروز در بیمارستان در اثر جراحات ناشی از شلیک گلوله به شهادت رسید.

به نقل از فیسبوک دوستان وی

ادامه پايداري شبانه در تهران در خیابان انقلاب - حدود ساعت 01:30 « ميخواهيم بمانيم تا همه دنيا از ما حمايت كنند. »

2011-02-14T20:54:00.000-08:00

تهران - 26 بهمن - حدود ساعت 01:30 – به گزارش دريافتي در اين ساعت هنوز مردم در خيابان انقلاب حضور دارند .

مردم براي كساني كه خيابان و ميدان انقلاب را ترك نكرده اند غذا آورده اند .

گفته ميشود جوانان ، از افراد مسن خواسته اند كه شب در خيابان نمانند. مردم حاضر در صحنه ميگويند

« ميخواهيم بمانيم تا همه دنيا از ما حمايت كنند. »

پایداری شبانه مردم تهران در 25 بهمن - درگیری در تقاطع نواب - آزادی (گزارش یک شهروند) + فیلم

2011-02-14T15:42:00.000-08:00

تهران – 25 بهمن – حدود ساعت 24:00 – به گزارش دريافتي از ميدان انقلاب تا آزادي حداقل 15 هزار نفر از مردم حضور دارند . بنا به همين گزارش سه ساعت قبل در ميدان آزادي حداقل 15 هزار نفر حضور داشتند .

در تقاطع نواب آزادي بين مردم و انتظامي درگيري رخ داد كه 17 نفر از مردم زخمي شدند ولي همه به خانه هاي مردم منتقل شدند

رژيم در حال انتقال مزدورانش با اتوبوس از سمت استاديوم آزادي به داخل شهر است .

اين گزارش ميافزايد همه جاي تهران آتش و دود است . مزدوران رژيم مثل ديوانه ها شده اند و تا ميتوانند گلوله هاي پلاستيكي شليك ميكنند تا شايد مردم متفرق شوند .

رژيم همچنين از ماشينهاي آب پاش فشار قوي براي پراكنده كردن مردم استفاده ميكند . در تقاطع نواب آزادي حداقل 6 ماشين آب پاش مستقر بود. عده اي از مردم و جوانان در ميدان انقلاب در اين ساعت شب ايستاده اند و از بقيه مردم ميخواهند كه ميدان را ترك نكنند و تا صبح بمانند .

درگیری و کتک کاری مردم و بسیجی ها نبش فاطمی -جمالزاده حدود ساعدت 17:35 / و تجمع گسترده در ولیعصر

2011-02-14T07:06:00.001-08:00

تهران-25 بهمن حدود ساعت 17:30 -به گزارش شاهد عینی در ميدان وليعصر ، درگیری و کتک کاری بين مردم و مزدوران در جريانست. يگان ويژه مردم را ميزنند ولي مردم با سنگ وچوب جواب ميدهند.

شعارها مرگ بر خامنه اي و مرگ بر ديكتاتور هست

. همچنين درگيري بين مردم و نيروهاي سركوبگر در نبش فاطمي- جمالزاده , مقابل وزارت كار در خيابان آزادي درجريانست

درخيابان ابوريحان تقاطع انقلاب مردم شعار ميدادند نيروي انتظامي حمايت حمايت وبراي نيروي انتظامي گل انداختند .يك نفر از نيروي انتظامي برايشان دست تكان داد واز يك نقطه درمسير حركت مردم نيروي انتظامي ازجلوي جمعيت كنار رفت مردم به راه خودشان ادامه دادند.

استمداد برای نجات جان 2 زندانی سیاسی که قرار است روز سه شنبه اعدام شوند

2011-01-09T22:23:00.000-08:00

بنابه گزارشات رسیده دولت کودتا قصد دارد حکم ضد بشری اعدام زندانیان سیاسی جعفر کاظمی و محمد علی آقایی را روز سه شنبه آینده به اجرا در آورد.

تمام دلایل و شواهد حاکی از آن است که اجرای حکم اعدام این دو زندانیان سیاسی قرار است روز سه شنبه 21 دی ماه به اجرا گذاشته شود.

خانواده آقای کاظمی هفتۀ گذشته مطلع شدند که پرونده زندانی سیاسی جعفر کاظمی به اجرای احکام دادگاه انقلاب منتقل شده است و در انتظار صدور دستور اجرا ی حکم اعدام می باشد. آنها از هفته گذشته تابه حال خواستار پاسخگویی عباس جعفری دولت آبادی دادستان تهران در این باره هستند اما جعفری دولت آبادی از روبرو شدن با این خانواده خوداری می کند و حاضر به پاسخگویی نیست و هربارکه این خانواده پیگیری وضعیت عزیزاشان می شوند پاسخ دادن در این باره را به روز دیگری احاله می دهد.

جان این دو زندانی سیاسی در معرض خطر جدی قرار گرفته است لذا از تمامی هموطنان در داخل وبخصوص هموطنان خارج از کشور استمداد می طلبیم تا با فعالیتهای گسترده و بی وقفۀ خود مانع اجرای این جنایت شوند و با تلاشهای خود به دفاع از جان زندانیان سیاسی در ایران برخیزند.

مادران پارک لاله (عزادار ) تهران : حبیب اله لطیفی پور فرزند کرد ما را اعدام نکنید

2010-12-25T10:15:00.000-08:00

طنین صدای مادر و خواهر حبیب را رساتر کنیم و از وجدان های بیدار بخواهیم نگذارند ، این دانشجوی 28 ساله اعدام شود.

باز هم خبراجرای حکم اعدام یکی از فرزندان کرد ما ، چون آورار بر سر ما فرود آمده و شب و روز مان را سیاه کرده است وغم عزیزان مان که در خیابان ها به گلوله بسته شدند ، در زندان ها بر اثر شکنجه جان باختند و یا به دار آویخته شده اند را تازه تر کرده است.

اعدام تا کی ؟ کشت و کشتار تا کی ؟ خشونت تا به کی ؟

سوالی مادرانه از مسولان داریم :

آیا از سی و دو سال خشونت نتیجه ای عایدتان شده است ؟

صدای آزادیخواهی و عدالتخواهی خاموش شده است ؟

آیا زمان آن نرسیده که از تاریخ درس بگیرید و صدای مردم را بشنوید ؟

آقایان !

حداقل ادعای مسلمانی خود را فراموش نکنید و در ماه محرم کسی را اعدام نکنید .

حبیب اله لطیفی پور حبیب خداست ، زندگی را به او باز گردانید .

تعدادی از مادران پارک لاله (عزادار )تهران

جمعه - 4 دی ماه 89

مشاهدات یک شهروند در تهران از روز عاشورا - فضای بسیار امنیتی و آرايش نيروهاي دولتی

2010-12-16T06:15:00.000-08:00

تهران - 25 آذر

- سراسر تهران مملو از نيروهاي امنيتي بود ، از ميدان امام حسين تا دانشگاه شريف هرچند متر به چند متر بخصوص سر تقاطع ها وميادين درزير پل حافظ وپيچ شميران نيروهاي انتظامي با ون وموتور مستقربودند

- نيروهاي رژيم درميدان انقلاب وميدان فردوسي بيش از ساير جاها مستقر بودند همچنين دراين دو ميدان نيروهاي گارد ويژه با زره پوش حضور داشتند درحالي كه در ساير محل ها فقط نيروهاي انتظامي مستقر بودند.

- درخيابان انقلاب تقاطع وصال كه پمپ بنزين وجود دارد تعداد بيشماري نيرو رژيمي حضور داشتند.

- برسر ايستگاههاي متروي موجود دراين مسير يعني ايستگاه هاي امام حسين ، دروازه دولت ، فردوسي ، انقلاب ماموران مستقر بودند وبا دقت افراد را درخروجي مترو چك وزير نظر داشتند.

- بالاي پل پيچ شميران دوماشين نيروي انتظامي موجود بود كه ماموران ازآنجا پايين را زير نظر داشتند.

- درميدان توحيد وميدان وليعصرنيروهاي انتظامي با ون وموتورهايشان بودند نكته قابل توجه اينكه درميدان توحيد برخلاف دفعات قبل از ميني بوس هاي معمولي خطوط ونك وتجريش ودركه ووو استفاده كرده بودند

- سراسر بلوار كشاورز حدفاصل امير آباد تا ميدان وليعصر به خصوص سرخيابان 16آذر ،فلسطين ، وصال شيراز ونبش پارك لاله كلا نيرو مستقر كرده بودند وحضور فعال داشتند.

- در چهارراه وليعصر نيروهاي انتظامي کلاه کج بودند که در دست چند تن از آنها اسلحه پرتاب گاز اشک آور ديده مي شد.

- در سراسر خيابان انقلاب و آزادي موتورهاي لباس شخصي پر بودند و گشت مي دادند.

- پايگاه بسيج مقداد مقر بسيجيان بود و نيروهايشان را از آنجا سازمان مي دادند.

- ساختمان پليس راهنمايي و رانندگي نبش رودکي نيز محل استقرار نيروهاي گاردي زره پوش بود.

- در ساعت 12:15 بر فراز ميدان امام حسين هليکوپتر پرواز مي کرد.

- در ميدان انقلاب و ميدان صنعت(شهرک غرب) ماشين آتش نشاني مستقر کرده بودند.

- در مسير چندين وانت تويوتاي نيروي انتظامي پراز بسته هاي مواد غذايي بود و بين نيروهايشان توزيع مي کردند.

آخرین گزارشات از فضای تهران در تاسوعا / شنیده شدن صدای مرگ بر دیکتاتور در خیابان حافظ و متروی امام حسین و سالن راه آهن تهران

2010-12-15T06:25:00.000-08:00

تهران – 24 آذر – حدود ساعت 16:30 در خيابان حافظ طي جريان دستگيري دو نفر در حين شعار نويسي ، مردم به مقابله با مزدوران سركوبگر پرداخته وجمعيت 50 نفره از آنان شعار مرگ بر ديكتاتور سر دادند.

----

همچنین به گزارش رسيده در ساعت 14:30 در داخل قطار متروي امام حسين – انقلاب ، مردم شعار مرگ بر ديكتاتور و ياحسين ياحسين سر دادند.

----

حدود ساعت 16:40 در داخل سالن راه آهن تهران ، يك هيئت عزاداري 100-150نفره كه با قطار و از شهرستان به تهران آمده بود شعار ياحسين يا حسين سر دادند . نيروي انتظامي وحشتزده ، اقدام به بيرون كردن آنها از سالن راه آهن نموده و درب ها را بستند

درگيري هيئت عزاداران در تهرانپارس (امروز - تاسوعا) حدود ساعت 15

2010-12-15T05:01:00.000-08:00

تهران – 24 آذر – حدود ساعت 15:00 روز تاسوعا در فلكه دوم تهرانپارس ، ماموران اطلاعاتي مستقر در اين فلكه با هيئت 50-70 نفری عزاداري "حضرت ابوالفضل" در تهرانپارس نفره درگير شدند . در اين درگيري مردم شعار ياحسين ياحسين و الله اكبر سر دادند و پس از تعقيب ودرگيري توسط مزدوران ، در کوچه ها و بر فراز بامهاي همين منطقه به سر دادن شعار الله اكبر ادامه دادند .

حمله و اذیت و آزار مسئولان زندان گوهردشت و شکنجه گر سلول انفرادی " زینلی " به بندهای بهروز جاوید طهرانی و جعفر اقدامی

2010-12-11T11:33:00.000-08:00

جمعه شب 19 آذر ماه حوالی ساعت 21:00 پاسداربند ها به سلول زندانیان سیاسی بهروز جاوید طهرانی و جعفر اقدامی یورش بردند و آنها را مورد اذیت وآزار قرار دادند.

پاسداربندها همچنین اقدام به پخش ، تخریب و ضبط وسایل شخصی این دو زندانی سیاسی نمودند. این یورش و برخوردهای غیر انسانی و وحشیانه تا مدتی طولانی ادامه داشت.

پاسداربندی که فرماندهی این یورش وحشیانه را به عهده داشت زینلی نام دارد. این فرد از شکنجه گران سلولهای انفرادی بند 1 زندان گوهردشت کرج می باشد که در شکنجه های وحشیانه ، تجاوز جنسی به زندانیان عادی و شکستن دست و پای زندانیان شهرت خاص دارد. او اخیرا به بند 2 زندان گوهردشت کرج منتقل شده است و کینۀ حیوانی نسبت به زندانی سیاسی بهروز جاوید طهرانی دارد.زینلی همان کسی است که در شکنجه و شکستن دست وپای زندانیان مانند بهرام تصویری ،محسن بیگوند و،حسن شریفی نقش داشت. در این یورش همچنین پاسداربندی بنام حسینی و تعدادی دیگری از پاسداربندها او را همراهی می کردند.

زندانیان سیاسی اسیر و بی دفاع نسبت به یورش و حشیانه و برخوردهای غیر انسانی آنها اعتراض نمودند.

فعالین حقوق بشر و دمکراسی در ایران

20 آذر 1389 برابر با 11 دسامبر 2010

نوشته ارژنگ داوودی از زندان : علی بابا و چهل دزد بغداد یا شیخ علی گدا و هزار و یک دزد تهران ؟

2010-11-27T10:55:00.000-08:00

گزارشی از غارت و چپاول اموال مردم و زندانیان سیاسی که در رژیم ولی فقیه صورت می گیرد توسط زندانی سیاسی ارژنگ داودی نوشته شده است که به شرح می باشد:

من از روییدن خار سر دیوار دانستم که ناکس کس نمی گردد از این بالا نشستن ها

هم میهنان گرامی همگان می دانند که اگر کسی روی سفرۀ پدرش بزرگ باشد به اموال ناچیز دیگران چشم طمع نمی دوزد بویژه اگر به خان یغمای حکومت در کشور زرخیز ولی استبداد زده ایران رسیده باشد.

ظاهرا بیت شیخ علی خامنه ای و خیل آدمخواران امنیتی اطلاعاتیش بعد از غارت خزانه کشور،صندوق بازنشستگان کشوری ،سازمان تامین اجتماعی ،بانکها ،خودروسازان و . در این اواخر چنان به پیسی و ورشکستگی افتاده اند که به صغیر و کبیر رحم نمی کنند تا بدانجا که چون نمی توانند طمع پایان ناپذیر ....اوباش خود را فرونشاند حتی دست مخبرین و سایر لاشخواران را هم باز گزارده اند تا به غارت همۀ ایرانیان حتی زندانیان سیاسی نیز بپردازند.

در این راه به تنها خانۀ من که حاصل 50 سال دست رنج صادقانه و شریفانه اینجانب است نیز رحم نکرده و مضافا به منظور اختلاف افکنی در میان اعضای خانواده و هر چه بالاتر بردن هزینۀ مبارزه بر علیه رژیم ولایت فقیه حتی اعضای خانواده پدریم را که اصولا اهل مبارزه سیاسی یا فعالیتهای بو دار اجتماعی نیستند را هم غارت نموده اند .

آزادیخواهان ایرانی افتخار می کنم که نه در زمان شاه مترود از رانتهای مرسوم آن زمان استفاده کردم و نه در زمان شیخ منفور از هیچگونه راندهایی اقتصادی آموزشی و صنفی و... استفاده کرده ام .

افتخار می کنم که از جملۀ مبارزان قدیمی هستم و در پیروزی انقلاب 57 ایرانیان نیز در حد یک جوان دانشجو سهم ناچیزی داشتم .

افتخار می کنم که از همان آغاز شکل گیری رژیم ولایت فقیه آن را نپذیرفته و در زمرۀ معدود افرادی هستم که از روز اول با آن به مخالفت و مبارزه برخواستم .

افتخار می کنم که به عنوان یک زندانی سیاسی چنان استوار در برابر این رژیم چپاولگر ایستادگی کردم که عمال آن خود را در حد یک راه زن و در حد یک گردنه گیر تنزل دادن و با غارت اموال ناچیز و تصاحب خانه ای که 26 سال محل سکونت و کارم بوده عمق خواری و حقارت خود و کارگزارانش را نشان داده و به این هم بسنده نکرده و از سر عناد و کینه توزی به غارت خانواده پدری هم پرداخته اند.

هم میهنان گرامی تحت حاکمیت شیخ علی گدا و آدم خواران امنیتی اطلاعاتی اش که مساجد دراویش خراب می شود به مسلمانان سنی اجازه ساخت مسجد در تهران داده نمی شود یهودیان مورد آزار و ایضا و اذیت قرار می گیرند خانه بهائیان روی سرشان خراب می شود به رزتشتیان مسیحیان و سایر اقلیتهای دینی بی حرمتی می شود اقوام مختلف ایرانی سرکوب می شوند. به جان و مال و ارض مردم در سراسر کشور تعرض می شود و به خروج اجباری از کشور وادار می شوند. فعالان اجتماعی تحت تعقیب قرار می گیرند و مخالفان سیاسی نیز یا به قتل می رسند و یا به رنج حبس و شکنجه و تبعید گرفتار می شوند و خانواده هایشان غارت می شود.

با این همه آیا نمی توان ادعا کرد آنچه را خواهر و شوهر خواهر (شیخ علی تهرانی)شیخ علی خامنه ای در رادیو بغداد می گفتند تنها بخش ناچیزی از ستم پیشگی و اوباش منشی او و مزدورانش بود و تنها حرفی از آن هزاران که اندر عبارت آمده است.

آزادیخواهان جهان غارت شدن اموال پدریم و بالا کشیدن خانه ای که 26 سال محل کار و سکونتمان بوده خم به ابروی ما نمی آورد زیرا قتل ،ترور ،شکنجه،زندان ،تبعید و دربدری مخالفان و مبارزان سیاسی ایران در 30 سال اخیر را بخشی هزینه های جنبش آزادیخواهی ایرانیان می دانم و سر جمع آن با مقایسه با هزینه های جنبش 200 ساله چنان ناچیز است که همانند قطر اشکی در اقیانوس به چشم نمی آید و رژیم غارتگر شیخ علی خامنه ای مثل 30 سال گذشته کور خوانده که بتواند با غارت اموال و تصاحب خانه و کاشانۀ مبارزان اصیل سیاسی بتواند آنان را به سکوت وا دارد یا به زمین بزند

ایران هرگز نمی میمیرد

زندانی سیاسی ارژنگ داودی

مهدیه گلرو : این را به آنهایی که بیرون هستند بگو, ما تحت هیچ فشاری کم نخواهیم آورد

2010-11-18T06:27:00.000-08:00

پوستر اختصاصی 16 آذر - روز هوار سبز آزادی - طراح : دوست سبز

2010-11-17T22:11:00.000-08:00

مشت مي کوبم بر در

پنجه مي سايم بر پنجره ها

من دچار خفقانم

خفقان...

من به تنگ آمده ام از همه چيز

بگذاريد هواري بزنم ، آي

آي با شما هستم اين درها را باز کنيد

من به دنبال فضائي مي گردم

لب بامي ...

سر کوهي...

دل صحرائي ...

که در آنجا نفسي تازه کنم

مي خواهم فرياد بلندي بکشم

که صدايم به شما هم برسد

من هوارم را سر خواهم داد

چاره ي درد مرا بايد اين داد کند

از شما خفته ي چند

چه کسي مي آيد با من فرياد کند؟

در ستایش شیوا / خاطره ای کوچک از دختری بزرگ

2010-11-13T21:11:00.000-08:00

13 شهریور دادگاه محاکمه شیوا نظرآهاری دختر آزادیخواه و فعال حقوق بشر برگزار شد و به او اتهام "محاربه" که در قوانین قضایی ایران اتهام بسیار سنگینی است وارد شده است.

گفتن ندارد که تا چه مقدار بنیان چنین اتهاماتی بی اساس است و دختر پرشوری که داوطلبانه و برای کمک به کودکان کار و تهیدست جنوب شهر عازم سخت ترین و دورترین نقاط شهر می شود که به آنان بیاموزد که در فردایی که در پیش رو دارند آنگونه زندگی کنند که لازم نباشد آنان را در زندان بیابند و مجرمینی تبهکار از کار در آمده باشند و در تمام عمر 26 ساله خود جز دفاع از حقوق کودکان و زنان و دیگر ستم دیدگان کاری نداشته است، اینک باید ماهها در زندان مخوف اوین به سر برد و وکیل خوشنام و شریف او در مورد رای احتمالی دادگاه هشدار دهد.

چه کسی باور می کند که او با سازمانهای تروریستی ارتباط داشته است؟

حتی ذهن بیمار بازجویان و قاضیان به اصطلاح عدلیه ایران نیز این سخن را گزافه می پندارد و احتمالا آن را صرفا مستمسکی برای متوقف کردن دختر شیوای ایران می دانند.

من فقط یکبار فرصت دیدار نظرآهاری را یافته ام و همان یکبار شورآزادیخواهی را در تمام وجود او احساس کرده ام.

مرداد ماه گرم 85 اعلام شد که اکبر محمدی، زندانی سیاسی و برادر منوچهر محمدی که از وقایع کوی دانشگاه در سال 78 در زندان به سرمی برد و رسانه های دولتی آنان را بانیان شورشهای دانشجویی آن سال می دانستند بر اثر اعتصاب غذای خشک در زندان جان سپرده است و مسئولان زندان مرگ او را ایست قلبی اعلام کرده اند. شوری اندوهناک مجامع سیاسی و دانشجویی را در برگرفت و سازمان ادوار تحکیم وحدت در همان ساختمان قدیمی خود در میدان عشرت آباد جلسه ای را در باب همفکری نیروهای سیاسی در مواجهه با این واقعه تکان دهنده حقوق بشری برگزار کرد. عصر پنج شنبه ای بود و دفتر کوچک ادوار بسیار شلوغ، بسیاری از چهره های سیاسی و دانشجویی آمده بودند و فضا نیز از هیجانی تالم آور سرشار. در میانه جلسه دختری را دیدم که دستان خود را بر دوش همکارش انداخته بود و زار زار گریه می کرد؛ آنچنان سخت و شدید که به گمانم رسید شاید از خانواده مرحوم محمدی باشد، پرسیدم، گفتند: شیوا نظرآهاری، فعال حقوق بشر است که ظاهرا به همراه جمعی دیگر از همفکرانش در مدت اعتصاب غذای اکبر محمدی پیگیر کار او بوده اند و مصرانه می خواستند او را به ترک اعتصاب غذا متقاعد کنند و مسئولان اوین را به ملایمت و مدارا مجاب، و شوربختانه و سوگمندانه اینک هر دو تلاش ناکام مانده بود.

شیوا آنچنان می گریست که همه را تحت تاثیر قرار داده بود و من که در نزدیکی او بودم شنیدم که به همکارش گفت: دیدی اکبر هم از دست رفت؟ و این اکبر را آنچنان از ته دل گفت که گویی یکی از نزدیکترین افراد خانواده خود را از دست داده بود و البته به درستی این چنین بود که برای شیوا همه ایرانیان و بلکه همه انسانها اعضای خانواده او بودند.

تقدیر آنچنان بود که در فردای آن عصر پنج شنبه ما تحکیمیها و شیوا و اعضای گروهش که در دو مینی بوس عازم زادگاه اکبر محمدی در روستای اطراف آمل بودیم تا در مراسم تدفین او شرکت نماییم و سبکسرانه و خام جویانه در همان جلسه ادوار تحکیم اعلام کرده بودیم که صبح فردا از میدان هفت تیر عازم آمل خواهیم شد، در لاهیجان و به دست برادران سخت کوش و خدوم! اداره اطلاعات مازندران بازداشت شویم و روزی را مهمان آنان در آن پاسگاه کذایی پلیس راه باشیم تا به هر تقدیر نتوانیم در مراسم تشییع و تدفین محمدی شرکت نماییم که به استدلال آنان حضور ما در شهر آمل به صلاح نیست! و البته معلوم نبود به صلاح ما نیست یا آنان!؟

به هر تقدیر بعد از آن روز دیگر هرگز شیوا را ندیدم، اما نشد که خبری از تضییع حقوق انسانی در ایران بشنوم و نام شیوا و پیگیری او را در رفع آن ستم نبینم.

به درستی می گویند در دفترچه تلفن همه زندانیان و متهمان سیاسی در ایران شماره او بوده است تا پیگیر کار آنان شود.

اینک شیوا نظرآهاری ماههاست که در بند نسوان اوین عزلت گزیده است و نه فقط خانواده او که چشمان ایرانی نگران اوست.

گویی شیوا ژاندارک وار به ما می آموزد که باید برای تغییر وضعیت احساس مسئولیت کنیم و بدانیم که دفاع از حقوق بشر فارغ از هر اعتقادی اولویت کار همه ماست.

روزگار البته این چنین نخواهد ماند و شیوا چون زنی نستوه و آزاده، همپایه مادر ترزا ارج و قرب خواهد یافت و ایرانیان کلاه خود را به احترام چنین بانویی از سر برخواهند داشت. اما تا آنروز، فرصت را در دفاع و حمایت از شیوا نظرآهاری در مقابل اتهامات بی اساس وارده بر او مغتنم شماریم.

حسین جاودانی

همچنان به دنبال آزادی - ما ایرانی ها مدام از خودمان و دنیا می پرسیم چرا چنین شد؟

2010-11-06T07:42:00.000-07:00

ما ایرانی ها، بعد از حداقل دو هزار و پانصد سال سماجت در تاریخ ، امپراطوری تشکیل دادن و تسخیر شدن، شورش و عوض کردن سلسله های شاهنشاهی، وقتی که در خاورمیانه تبدیل شدیم به یک کشور معمولی خاورمیانه ای، باز هم دست از یقه تاریخ برنگرفته ایم؛ همین طورها هم، از صد وچند سال گذشته وقتی که خیلی از کشورهای معمولیِ دموکرات امروزه وجود نداشتند، مدام برای دستیابی به دموکراسی، انقلاب و شورش کرده ایم . تا سرانجام انقلاب مهمی را در تاریخ جهان مرتکب شدیم که تمام آن آرزوهای بزرگ آزادی را به مضحکه تبدیل کرده است و دارد تبدیل می شود به یکی از مخوف ترین و طنز آمیزترین دیکتاتوری های ایدئولوژیک ـ مذهبی که می تواند به جهان الهام و ابتکار نابودی برساند .

ما ایرانی ها مدام از خودمان و دنیا می پرسیم چرا چنین شد؟ جواب هایی اگر باشند و علمی هم که باشند، بسیاری از ما منتظرشان نمی شویم. چون دوست نداریم در آن ها انتقادی درباره خودمان هم بشنویم. پس، همراه با لعن و نفرین به دیکتاتورهایمان، پدر و مادرمان را محکوم می کنیم، که مسبب شما بودید. یعنی همان تهمتی که آن ها هم به پدر و مادرشان زده اند و به جد و آبادمان هم رسیده.

درجستجوی جواب های این سئوال تاریخی مان شاید بد نباشد که بپرسیم: تا به حال، چند تز، مقاله و کتاب تحقیقی تولید کرده ایم که به مفهوم علمی به این راز پرداخته باشند . آیا علت اینکه هنوز برای این سئوالمان به اندازه کافی تحقیقات قابل استنادی نداریم، این نیست که ما ایرانی ها در تحقیق و تلاشِ پاسخ یافتن تنبلیم یا از قبول واقعیت وجودی خودمان می ترسیم؟ یا شاید جوابی نیافته ایم زیرا که که سئوال بسیار کلی است و به همین دلیل یک پاسخ کلی قاطع هم نخواهد داشت. می خواهم پیشنهاد بدهم که سئوال را جزیی تر کنیم. پس: می پرسم: آیا ما ایرانی ها به جزییات آن قدر که باید توجه می کنیم و اهمیت می دهیم؟

و جزییات ناچیز هدف اصلی این مقاله است.

مثال می زنم: پس از پیروزی شتابزدة انقلاب ما ناگهان با وسعت عظیمی از آزادی روبرو شدیم. همان آزادی ای که بهترین مردان و زنان سرزمین مان در راهش زندانی، شکنجه و کشته شده بودند . اما به غیر از گروه هایی مخوف و مخفی، ما ایرانیان نمی دانستیم که با این آزادی چه باید کنیم و چطور سالم نگهش بداریم . آن تصوری که از آزادی و دموکراسی داشتیم، خیلی وقت ها، کلی، رمانتیک، و رویایی بود. زیبا بود ولی در خانه ها، خیابان ها، کارخانه ها و مزرعه ها کارآیی نداشت . به عبارت دیگر، نهاد های کوچک صنفی، فرهنگی، اجتماعی که به طور خورشیدی به هم متصل شوند و برآیندشان از پایین بر حکومت تاثیر بگذارد خیلی کم داشتیم. یعنی همان پایه های به ظاهر کوچکی که دمکراسی بر آن ها استوار می ماند و به وسیلة آن ها نظارت می شود. ازاین گونه نهادها اگر هم چندی تایی پاگرفته بودند، دیکتاتوری پایشان را شکسته بود.

در میان گمشدگان در کویر معمولا آن کسی زنده می ماند که آب دیگران را می دزدد.

یاد بیاوریم بلبشوی مطبوعاتی دو سال پس از انقلاب را . در آن زمان، اگر هم نشریه ای بابصیرت نهاد گذاشته شد، در هیاهو و جدال های سیاسی برای قدرت تنها ماند و در قتل عام نشریات بی سر و صدا جوانمرگ شد. ادبیاتِ آزاد که اصلا چیز مهمی نبود و بنابراین هنوز فتوای مرگش صادر نشده بود.

ما بر علیه سیاست ها و موجودیت آمریکا، شوروی، اروپای غربی و اسراییل شعارهایی کلی می دادیم و تظاهرات می کردیم و بعد هم به جان هم افتادیم. همه چیز کلی و قهرمانانه بود. نداشتیم درنگ علمی و اهمیت دادن به تک خشت هایی که می توانند خانه بسازند یا دیوار . سرکوب شدن یک مخالفت جزیی اما مهم زنان برعلیه حجاب را نادیده گرفتیم. قلع و قمع کانون نویسندگان که اصلا موضوع مهمی نبود. برای مخالفت با اخراج یک استاد یا یک رییس اداره که اصلا وقت نداشتیم. همة این ها خرد خرد ک انجام شد و چون جزیی بودند اهمیتشان به چشم ما نیامد. بعد اعدام ها شروع شد، اول دوسه نفر، بعد چهار پنج نفر... تا یکدفعه بگو چهار پنج هزار نفر، و ندیدیم و هنوز مست آزادی بودیم ... و وقتی دیدیم که کار از کار گذشته بود.

اگر این داده (data ) درست باشد. پس بیایید فکر کنیم که چرا ایرانی ها همیشه کلی و در نتیجه دورپروازانه فکر می کنند؟ چرا معمولا افق های آرمانی را می بینند و نه جلو پای خودشان را.

و اگر پرسشم درست باشد، حالا رسیده ام به جایی که می توانم سئوال اصلی ام را بپرسم: آیا ما ایرانی ها، حتی در قرن بیست و یکم، برای شناخت خودمان و جهان، هنوز داریم با منطق ارسطو فکر می کنیم یا با روش شناخت استقرایی ـ که رنسانس ما ـ اگر چه دیر ـ با آن آغاز خواهد شد؟

منطق ارسطویی، به طور جدی زمانی وارد ایران و شرق شد که اسلام فاتحِ امپراتوری ها، در همان قرن های اولیه اقتدارش، فهمید که حتی نمی تواند حساب و کتاب درآمدهای عظیمش از غارت و مالیات های (خراج های) کشورهای فتح شده را نگه دارد . و آن قدر باهوش بود که شروع کند دانشِ کشورهای مغلوب را به وسیله متفکران همان کشورها ترجمه کردن و به خود منتقل کردن. ایرانی ها به اسلام جمع زدن درآمدهایش و گرامر زبان عربی را یاد دادند و دیگر متفکران سایر کشورها فلسفه یونان قبل از میلاد مسیح را. بدین گونه بود که منطق و فلسفة ارسطویی به آرامی در امپراطوری اسلامی و مترجمان آن نفوذ کرد و ... و ... بر اندیشة ایرانی هم که دین اسلام را به سهم خودش پرورش می داد بسیار تاثیر گذاشت. بعدها که در قرن شانزدهم میلادی، سلسلة صفویه برای منافع خودش، مذهب شیعه اسلامی را بر علیه مذهب های سنی مسلط کرد. فقیه هایی از لبنان به ایران دعوت شدند . و روحانیت شیعه رشد دادن شبکه خود و تاسیسِ بوروکراسیِ فقه را در ایران ـ نه دیگر مخفی که آزادانه ـ با حمایت سلطان آغاز کرد

اروپا در ادامه دوران رنسانس خود، خود را به وسیلة اندیشه هایی چون فرنسیس بیکن و هیوم از منطق ارسطویی و قرون وسطا آزاد کرد. اما در جهان اسلام منطق و متد شناخت ارسطویی در میان متفکران اسلامی و تالیفاتشان ریشه می دواند و سال به سال و قرن به قرن بیشتر دیسکرس ( Discourse) غالب می شد . در ایران هم با گسترش حوزه های علمیه، تربیت و آموزش روحانیون و استیلا و نفوذ آنان بر جزء جزء زندگی روزمره مردم ، به شیوه تفکر غالب و اصلی ایرانی تبدیل شد.

روحانیت ایران بر تکیه بر همین متد شناخت، جهان را ادراک می کند و با استفاده یا سوءاستفاده از همین متدِ استلال، با پیروان خود و توده های کم و بد آموزش دیده ـ که آن ها هم بر جهان و رویدادهایش قیاسی می اندیشند ـ سخن می گوید و آنان را به آن راهی که خود می خواهد می کشاند.

همین تز را هم انگار می توان درباره ادبیات ایران و در آسیب شناسی های آن مطرح کرد. می دانیم که قرن ها قرن وجه غالب ادبیات ایرانی تشبیه و تمثیل بوده که اگرچه تکنیک و فرم ادبی مهمی هستند اما ساز و کارشان شباهت بسیاری با منطق قیاسی دارد. پس شاید همین گوشه ای از آن راز باشد و کمک کند برای پیدا کردن جواب این سئوال مهم که چرا ادبیات ایرانی با آن پشتوانة درخشانش خیلی کند حرکت می کند (مانند مادرش: ایران). چنانکه با وجود گسترش مکتب رئالیسم در غرب خیلی دیر و ناقص به این مرحله وارد شد.

مکتب رئالیسم با جزء نگری و تلاشِ خستگی ناپذیر برای شناختِ عینی و دقیق واقعیت سرو کار دارد. تکنیک رایج در ادبیات رئال، معمولا مجاز جزء به کل است و اگر تشبیه را هم به کار گیرد، این شگرد وجه غالب نیست ( اصطلاح وجه غالب را با نظر به باختین به کار می برم ). اگر رمان "نشان سرخ دلیری" اثر استیفن کرین و "وداع با اسلحه" همینگوی را با ایلیاد و ادیسه مقایسه کنیم تفاوت دو شیوه نگاه به جهان و نوشتن رویدادهای جهان را به راحتی متوجه می شویم . نویسنده رئالیست بخش جزئی یا کوچکی از جبهه جنگ را و معمولا یک یا دو پروتاگونیست و آنتاگونیست را در پرسپکتیو اثرش می گنجاند. می داند و می داند که نباید تمام جبهه را و ده ها شخصیت را شرح دهد چرا که به کلی گویی / کلی بافی دچار خواهد شد. اما شاعر کلاسیکی چون هومر، یک جبهه وسیع را با ده ها شخصیت در دیدگاه خود ظاهر می کنند و آن و آن ها را

می نویسد (اگر چه شاهکار اما کلاسیک و نه امروزین).

هومر اسطوره ای نگاه می کرده و اسطوره ای نوشته . جهان را با قیاس به اسطوره ها دیده و به قیاس و تشبیه نوشته . در زمانِ خودش زیبا بوده و اسطوره مانده. اما انسانِ امروزه، به پدیده ها و رنج های جهان خدایگان وار و رب النوع آفریده نگاه نمی کند. قدسی و تمثیلی نمی بیند بلکه تراژیک درمی یابد. و زاویه دید تراژیک، جزء نگر است. نه از پایین قلة المپ به قله نگاه می کند و نه از بالای قله به پایین. همین پایین و اطراف، همین ریزها و جزییاتِ اطراف را نگاه می کند و سعی می کند بشناسد.

همچنین دو اثر کرین و همینگوی را مقایسه کنید با آن نوعِ به ظاهر ادبیات جنگ فرمایشی / دولتی در سی سال اخیر. تفکر این گونه نویسندگان که اکثرا خاستگاه حوزة اسلامی دارند به شدت قیاسی و تمثیلی است. جنگ ایران و عراق به جنگ کربلا قیاس می شود و شهیدان این جنگ به شهیدان کربلا تشبیه می شوند. جنگ ایران و عراق جنگ اسلام با کفر و ظلم است (صغرا). جنگ کربلا جنگ علیه کفر و ستم بود (کبرا). پس جنگ ایران جنگ کربلاست. حاصل این قیاس عمومن ادبیاتی عقب مانده و تبلیغی بوده است.

در حیطة ادبیات رنج کشیده و غیر دولتی معاصر هم متاسفانه نگاه ارسطویی به حادثه و زبان، باعث درجازدن هایی شده است. با وجود اینکه بخش اعظمی از ادبیات معاصرمان خود را پیرو مکتب رئالیسم می داند، اما نگاه کلی نگر و تشبیهی، داستان گوییِ تمثیلی، عدم توجه به قدرت مجاز جزء به کل، در نثر برخی از داستان های آفریده شده را می توان کشف کرد . این داستان ها از نظر ادبیت زیبا هستند، اما مدرکی برای شناخت شیوة تفکر ما و علت شکست هایمان هم هستند.

تمام تلاش من، هروقت که از داستان نویسی آزاد می شوم این است که همین راز را بفهمم و به بحث بکشانم.

*متن سخنرانی در همایش فرهنگ آزادی های مدنی، حقوق بشر و دمکراسی در ایران در دانشگاه مریلند

شهریار مندنی پور

و ما ملت باز خر شدیم ... !!!

2010-10-19T08:08:00.000-07:00

چگونه می توان در بین دست اندرکاران فرهنگی – هنری ، از حق دیگران

دفاع کرد و این دفاع را به مردم هم تعمیم داد ؟

این جاست که ترفند جدیدی را که به تازگی باب شده، به کمک می گیرند.

اول شایعه می کنند که چون مهران مدیری به دست بوسی رهبر نرفته، سریالش از تلویزیون پخش نخواهد شد. در حالی

که این مجموعه اصولاً به سفارش و برای پخش در "شبکۀ خانگی" (که سازمانی است

کاملاً دولتی و کارش ساخت و پخش سی دی و نوارهای مجاز است) تهیه شد. قرار

بود نسخه ای از آن را سازمان صدا و سیما بخرد که با تهیه کنندگان سریال به

توافق نرسیدند. بعد از شایعۀ اول، مهران مدیری جلوی دوربین ظاهر می شود و

تماشاگران را قسم می دهد که سریالش را بخرند و کپی یا دانلود نکنند. عده ای

هم که ترجیح می دهم بگویم مردم عادی و هنر دوست هستند (که حتماً اکثرشان

هستند) شروع می کنند از طریق اینترنت و اس ام اس و امکانات دیگر به خبر

رسانی که: مهران مدیری میلیاردها تومان خرج این مجموعه کرده و اگر نخرید

ورشکست می شود وما باید از هنرمند قهرمانی که به دستبوس خامنه ای نرفته، از

طریق خریدن سی دی هایش کمک کنیم و...حالا کمی فکر کنیم که چطور می شود کسی

مستقیم بایستد و بگوید به ملاقات رهبر نمی آیم و حالش هم خوب باشد! پس این

همه زندانی سیاسی که جرمشان توهین به رهبری است، در زندان های مخوف رژیم

چرا هستند؟ و باز هم فکر کنیم مهران مدیری میلیاردها پول برای ساخت یک

سریال را از کجا آورد؟! و باز هم لطفاً فکر کنیم در مملکتی که یک کارگردان

صـاحب نام (و البته غیر وابسته) مثـل جعفر پنـاهی را در خانه اش، به جرم

فیـلمی که می خواسته بسازد و هنـوز ساخته نشده، دستگیـر و زنـدانـی می

کنند، چگونه کارگردان و بازیگری قهرمان! و ضد رهبر! بدون سرمایه و حمایت

دولتی سریالی ساخته که حالا باید از او با خرید سی دی هایش حمایت کنیم. آیا

زمانی که سریال ساخته می شد به این ترفند ها یا شبیه این ها هم فکر شده

بود؟ در ایران برای ساخت حتی یک آگهی تبلیغاتی یک دقیقه ای، باید از تمام

مراکز، سازمان ها، ارگان ها، ادارات، از صدا و سیما تا وزارت کشور و نیروی

انتظامی و اداره اماکن و... نامه های معتبر برای فیلمبرداری داشت. چگونه می

شود بدون نظارت و رضایت حکومت مجموعه ای را ساخت و آن را از طرف یک شبکۀ

دولتی پخش کرد؟ باز هم قاطعانه می گویم و تأکید می کنم که مخالف هرگونه کپی

برداری و استفاده از یک اثر بدون رعایت حقوق مادی و معنوی صاحب اثر، از

طرف هر شخص حقیقی و حقوقی هستم و این نوشته دلیلی بر رد باورهایم نیست، فقط

با این شعبده بازی ها مخالفم. این روزها می بینیم و می شنویم و می خوانیم

که سایت های مختلف، همین سریال مورد بحث را برای دانلود رایگان گذاشته اند و

بسیاری از علاقه مندان هم کاملاً راحت و بدون پرداخت کوچکترین هزینه ای،

آن را می بینند. لابد مهران مدیری هم از این قهوۀ تلخ چشیده و حالا دیگر می

داند که وقتی اساس حکومتی مثل جمهوری اسلامی بر دروغ و دزدی و خیانت است،

انتظار دیگری از مردمش نمی توان داشت،
حتی با قسم های شدیدتر از: جانِ من, جانِ من...!!!

در آخرین روزهای وحشتناک و لحظات هولناک, در انتظار اعدام باقی می مانم و مانند جدم, مرگ با عزت را بر زندگی ذلت بار ترجیح میدهم

2010-10-16T07:41:00.000-07:00

آیت الله بروجردی : قسم می خورم که حسرت توبه را بر دلشان باقی گذاشته ام

و بعد از عمری مجاهدت که طی آن تقویمی ملتهب و پرتشویش را بر دوش کشیدم

در آخرین روزهای وحشتناک و لحظات هولناک, در انتظار اعدام باقی می مانم

و مانند جدم, مرگ با عزت را بر زندگی ذلت بار ترجیح میدهم

----------------------------------

به امید آزادی آیت الله بروجردی

من هم دست توده ام تا آن دم که توطئه می کند گسستن زنجیر را تا آن دم که زیرلب می خندد

2010-09-25T13:53:00.000-07:00

من هم دست توده ام

تا آن دم که توطئه می کند گسستن زنجیر را

تا آن دم که زیرلب می خندد

دل اش غنج می زند

وبه ريش جادوگر آب دهان پرتاب می کند

اما برادری ندارم

هیچ گاه برادری از آن دست نداشته ام

که بگوید: آری

ناکسی که به طاعون آری بگوید و

نان آلوده اش را بپذیرد

شاملو

شیوا جان تصور اینکه شلاقی بر تن پاکت حتی یک ضربه بزند عذابم می دهد...چه برسد به تو که باید دردش را نیز تحمل کنی...آن هم هفتاد و شش بار !

2010-09-19T02:06:00.000-07:00

شیوای عزیز

وقتی خبر حکم دادگاهت را میخواندم زبانم از این همه بی عدالتی بند آمده بود... هفتاد و شش ضربه شلاق !؟

نمی دانستم چه بگویم ... گرچه هنوز هم نمی دانم با چه لغاتی قادر به وصف ناراحتی خودم هستم ...کاش میتوانستم کاری کنم...

شیوا جان تصور اینکه شلاقی بر تن پاکت حتی یک ضربه بزند عذابم می دهد...چه برسد به تو که باید دردش را نیز تحمل کنی...
آن هم هفتاد و شش بار ! و بخاطر جرمی که مرتکب نشده ای !

شیوای عزیز قوی باش .... بدان که مردم ایران هیچ گاه ظلمی که این دولت مردان پست فطرت بر تو کردند را فراموش نخواهند کرد

تعجب نکن شیوا جان ! ما هم مبهوتیم … آیا فکر می کردی هنوز جوانی را نگذرانده با انبوهی از تجربیات بزرگانه رشد می کنی، قد می کشی و بخشی از تاریخ را به خود اختصاص می دهی ؟

2010-09-17T13:02:00.000-07:00

نوشته ای از مريم شربتدار

چه زود بزرگ شدی شيوا جان ! آيا فکر می کردی هنوز جوانی نکرده با انبوهی از تجربيات بزرگانه رشد می کنی، قد می کشی و بخشی از تاريخ را به خود اختصاص می دهی ؟

قبل از آن شب ، خيلی نمی شناختمت . همان شب غمبار که در فضايی اندوهناک راهی قم شديم تا برای آخرين بار با پيکر مرجع عاليقدرمان وداع کنيم . چه سريع اتفاق افتاد آنگاه که خودرو متوقف شد و مأمورانی بسيار معذور ، شتابزده بالا پريدند و گويی مجرمان و قاتلانی خطرناک را يافته اند.

باور می کنی شيوا جان ، در اين مدت که تو در زندان ، بزرگ و بزرگ تر می شدی ، حتی لحظه ای نتوانستم چهرۀ تو را با آن تبسم شيرين ، فراموش کنم آنگاه که نامت را از ليست ۵ نفره خواندند و تو شاد و سبکبال و مطمئن از بيگناهی خويش سر برگرداندی و با لبخندی صميمی ، دست ها را به نشانۀ وداع بالا آوردی و از همه خداحافظی کردی .

يقين دارم که باور نمی کردی با تو چنين کنند و اتهاماتی را که شايد هنوز به عمر خود نشنيده بودی به تو تفهيم نمايند .

اصلأ کلمۀ محارب را شنيده بودی؟ حق داری عزيزم ، مگر کسی که با اين سن کم ، دغدغۀ حقوق بشر و نگرانی خانواده های زندانيان را دارد می تواند تعريف و ترسيمی از محارب داشته باشد؟

تعجب نکن شيوا جان، ما نيز مبهوتيم . ما که عمری را پشت سر گذاشته و معنی محارب را می دانيم و تعريف آن را در تاريخ اسلام و قانون کشورمان می دانيم ، هنوز متحيريم که چه اتفاقی باعث اين همه تغيير در رفتارها شد .

من به عنوان يکی از نمايندگان نسل انقلاب که با آرمانهای امام راحل آشنا هستم و هنوز عاشقانه به او و راهش اعتقاد دارم، به تو که يکی از نمايندگان نسل پس از ما هستی ميگويم :

شيوا جان قرار نبود شاهد چنين اتفاقات ناگوار و مخالف اسلام و انسانيت باشيم .

قرار نبود اسلام که سراسر رأفت و رحمت است به گونه ای ديگر معرفی شود .

قرار نبود هر خشونت و بدسليقگی را به نام اسلام و دين انجام دهيم و دشمنان را خوشحال سازيم .

قرار نبود جوانانمان را که به آنان وعده رفاه ، شغل ، آرامش ومعنويت داده بوديم ، پشت ديوارهای زندان ببينيم و قاتلان و متعديان واقعی را آزاد و رها و سرخوش از رخدادهای اتفاقيه .

قرار نبود در جمهوری اسلامی حقی تضييع شود و اتفاقاتی رخ دهد که نسل ما را شرمنده نسل شما کند .

شيوای عزيز ، قرار نبود زندانها را جمعيت کثيری از انديشمندان و حق طلبان پر کنند و محبس را که قرار بود ادبکده باشد به عزتکده مبدل نمايند .

دخترم ، قلبم مالامال از رنج است ، رنج بايد ها و نبايد ها ، قرار بودن ها و قرار نبودن ها و درد جا به جايی معانی و ارزشها .

در يک کلام شيوا جان ، قرار نبود عاشقان را بکشند .

اما آنچه ما داريم و ستمکاران و ظلم پيشه گان از آن محرومند ، خداست و اعتقاد به جزاء و عقوبت . پس يقين بدار و گامهايت را استوارتر بردار زيرا آنکه بايد بترسد و بلغزد کسی است که حکم خدا را وارونه جلوه داده و حق را ناحق ميکند و در محکمه عدل الهی بايد پاسخگو باشد .

کسانی که ميدانند با خلق خدا چه کرده اند بايد هراس داشته باشند از اينکه به حسابشان در دادگاهی رسيدگی ميشود که حکم خدا جاری است و در آن ظلمی نميشود .

پس آسوده خاطر باش شيوا جان ، زيرا آن را که حساب پاک است از محاسبه چه باک است .

مريم شربتدار

*همسر فيض الله عرب سرخی

سه عکس جدید از شیوا نظرآهاری پس از آزادی / درود بر تو که هنوز لبخند بر لب داری

2010-09-14T10:52:00.000-07:00

درود بر تو شیوای عزیز که هنوز لبخند بر لب داری

از ته دل آزادیت را تبریک میگویم

خبری بسیار خوشحال کننده / دقایقی قبل شیوا نظر آهاری از زندان اوین آزاد شد

2010-09-12T09:15:00.000-07:00

شیوا نظرآهاری، فعال حقوق بشر دقایقی پیش با تودیع وثیقه‌ی ۵۰۰ میلیون تومانی از زندان اوین آزاد شد. ۱۳ شهریور ماه دادگاه شیوا نظر آهاری به ریاست قاضی پیر عباس در شعبه ۱۶ دادگاه انقلاب برگزار شده بود. شیوا نظرآهاری، دبیر کمیته گزارشگران حقوق بشر و فعال حقوق کودکان که از تاریخ ۲۹ آذر ماه سال گذشته در زندان اوین به سر می‌برد، دقایقی پیش از زندان اوین آزاد شد.

منبع خبر : رهانا

عکس هایی تازه از درگیری های شدید در مسجد قبا و زخمی شدن بعضی از طلبه ها

2010-09-03T08:21:00.001-07:00

عده ای از اوباش لباس شخصی با تحریک و سخنرانی نماینده ولی فقیه در سپاه استان و هدایت فرماندار سابق شیراز با تمام امکانات دولتی به مسجد قبا حمله کردند و مومنین روزه دار را مورد ضرب و شتم قرار دادند

عکسی از محبوبه کرمی دستبند در دست ولی خندان - بدون شرح

2010-08-23T21:27:00.000-07:00

خواهر گلم شیوا جان چشم به انتظار آزادیت هستیم

2010-08-18T18:42:00.000-07:00

این عکس شیوا نظرآهاری را در حال تعمیر ساختمان جمعیت حمایت از

کودکان کار و خیابان نشان میدهد.

خواهر گلم شیوا در چشم به انتظار آزادیت هستیم ...

اين عکس پر از حرف است...

بعضی وقتها برای شکستن مرزها و بايد نبايد ها و قوانين مرد سالارانه، دست و آستين بالا زدن و پا به ميدان گذاشتن بيش از هر کلامی و نوشتاری موثر است

خواهر گلم آزاديت را چشم در راهيم

یک مشت گدای عرب از راه رسیدند ، در میهن پر رونق ما خانه گزیدند

2010-08-15T19:49:00.000-07:00

یک مشت گدای عرب از راه رسیدند ، در میهن پر رونق ما خانه گزیدند.

با روضه و با روزه در این باغ پر از گل چون گاو دویدند و چریدند و خزیدند

با چوب وچماق قمه و دشنه و چاقو سر ها بشکستند و شکمها بدریدند!

گفتند که این منطق اسلام عزیز است. اینان که سیه کار تر از شمر و یزیدن

.بستند ز نفرت در دانشکده ها را استاد و مبارز همه در بند کشیدند

از دست دادن هویت در برابر مقام و درجه / حال و روز کنونی بعضی افراد در ایران

2010-08-14T11:44:00.000-07:00

به روایت کاریکاتور - بدون شرح

Green Movement Will Never Be Silent - جنبش سبز خاموش نخواهد شد

2010-08-12T09:24:00.000-07:00

چه کسی می گوید که گرانی شده است ؟

2010-08-11T13:15:00.001-07:00

چه کسی می گويد که گرانی شده است ؟ دوره ارزانيست ! چه شرافت ارزان ! آبرو , قيمت يک تکه نان ! و دروغ ... از همه چيز ارزان تر ! و چه تخفيف بزرگی خورده ...

قيمت جان همه هموطنان ...!

خیلی سخته دنیا رو دیدن از پشت میله ها , اونم که مثل من بیرونه فرق نداره کشته میشه باز

2010-07-31T11:24:00.000-07:00

خیلی سخته دنیا رو دیدن از پشت میله ها , اونم که مثل من بیرونه فرق نداره کشته میشه باز
زیر بار زور و خفقان و تنهایی شب , اونا میخوان انسانیت رو خب فراری بدن

عیسی سحرخیز در نامه ای سرگشاده به رئیس قوه قضاییه و اعلام شکایت از آیت الله خامنه ای و احمدی نژاد

2010-07-25T08:12:00.000-07:00

به‌نام خدا

گفت آن یار كزو گشت سردار بلند جرمش این بود كه اسرار هویدا می‌كرد

فیض روح‌القدس ار باز مدد فرماید دیگران هم بكنند آنچه مسیحا می‌كرد

ریاست محترم قوه قضائیه، آیت‌الله صادق آملی لاریجانی

با اهداء سلام

احتمال می‌دهم از طریق مسئولان زیردست، از جمله ریاست شعبه 15 دادگاه انقلاب یا رسانه‌های خبری تاكنون آگاه شده باشید كه اینجانب روز یك‌شنبه

27/4/89 در جریان محاكمه‌ام در شعبه‌ی فوق‌الذكر، از آمران و عاملان ضرب و جرح و شكنجه منتهی به شكستگی استخوان سینه، پارگی تاندون شانه چپ و كبودی‌ها و جراحات دیگر اعضای بدنم، شكایت كتبی كردم. این افراد عبارتنداز:

آقای محسنی اژه‌ای، وزیر اطلاعات؛ محمود احمدی‌نژاد، رئیس جمهور وقت؛ و ...، رهبری جمهوری اسلامی. افرادی که به‌عنوان آمران و عاملان، یا كسانی كه طی یك‌سال گذشته در برابر این تخلفات علنی و مظالمی كه علیه من و خانواده‌ام انجام شده، سكوت توأم با رضا كرده‌اند، ازجمله «متشاكیان عنهم» بوده‌اند.

لازم است بدانید نقش حجت‌الاسلام اژه‌ای، دادستان كل كشور كنونی، «ویژه» بوده است . ایشان فردی است كه در زمان‌های گوناگون و در پست‌های مختلف شخصا" به ضرب و شتم دستگیرشدگان می‌پرداخت؛ ایشان همان كسی است كه در جایگاه ریاست دادگاه ویژه روحانیت، ظلم عظیمی را به دستور ...، رهبری نظام جمهوری اسلامی، علیه مرحوم آیت‌الله العظمی منتظری، بیت ایشان و شاگردانش روا داشت؛ آقای محسنی اژه‌ای همان كسی است كه در جایگاه معاون قوه قضائیه، در جلسه رسمی هیأت نظارت برمطبوعات، اقدام به پرتاب قندان به‌سوی نماینده مدیران مطبوعات كشور كرد كه منجر به كبودی شدید كمر بنده شد، و بعد با گاز گرفتن شانه‌ام، مرا زخمی كرد؛ که براساس مندرجات گزارش پزشكی، باید حد قانونی «قذف» در چند مورد علیه وی (تا 74 ضربه شلاق در ملاعام) اعمال شود.

آقای محسنی اژه‌ای در رأس افرادی قرار دارد كه اینجانب علیه آنان شكایت كرده‌ام، چون مأموران تحت امر ایشان، مرا در زمان دستگیری زیر ضربات مشت و لگد گرفته و شكنجه كرده‌اند. به‌گونه‌ای كه در جریان این برخورد خشن، اصل 38 قانون اساسی، ماده 578 قانون مجازات اسلامی، و ماده 5 اعلامیه قوق بشر نقض شده است (به شرح صفحات 2و3 دفاعیه‌ام.)

در این میان، محمود احمدی‌نژاد كه مسئول مستقیم محسنی اژه‌ای در زمان قوع جرم آنان (12/4/89) بوده، به تبع مقامش و مطابق نص صریح قانون ساسی، از جمله اصول 133، 134، 136 و 137 باید پاسخ‌گوی این اقدام‌های جرمانه باشد.

و بالاخره ...، عالی‌ترین مقام رسمی جمهوری اسلامی كه به خود حق دخالت ر تمام امور مقننه، مجریه و قضائیه كشور را داده و می‌دهد و روسای قوا رخلاف روح و مفاد قانون اساسی سخنان و اوامر او را «فصل‌الخطاب امور»می‌دانند، در این جریان نقش غیرقابل انکار و تعیین‌كننده‌ای دارد، و به تبع این مقام ومسئولیت باید پاسخگوی اعمال افراد تحت امر و تخلفات گسترده باشد.

پرسش این است كه چرا ایشان در قبال جنایات كهریزك دخالت مستقیم می‌كند – هرچند تاكنون به زیان تعدادی از خانواده‌های تحت جنایت و افراد تحت ستم – اما در قبال جنایات و شكنجه‌های صورت گرفته در بازداشتگاه‌های مختلف زندان اوین (ازجمله بندهای 209 ، 240 و 2 الف) سكوت می‌‌نماید، و حتی موجبات ارتقای مقام وزیر اطلاعات وقت را كه نقش مستقیمی در این فشارهای روحی و جسمی داشته، فراهم می كند؟ طرفه اینكه ایشان، آقای محسنی اژه‌ای را به كرات عضو تیم‌های رسیدگی به جرم و جنایت‌ها و قانون‌شكنی‌ها می‌كند.

اینجانب تا روز 27/4/89 ، یعنی روز برگزاری دادگاهم ، امكان طرح شكایت نداشته‌ام، درحالی‌كه به شرح مندرجات پرونده‌ام از همان روز اول انتقال به اوین خواستار دسترسی به پزشكی قانونی و اقامه دعوا علیه آمران و عاملان شكنجه بوده‌ام؛ درخواست به حقی كه هیچگاه از جانب مأموران وزارت اطلاعات تحت ریاست محسنی اژه‌ای و مسئولان زندان اجابت نشد. این درخواست حتی در زمان ملاقات نمایندگان سه قوه و دادستان جدید تهران، آقای جعفری دولت‌آبادی مطرح گردید اما كوچكترین قدم مثبتی در این راه برداشته نشد.

دادستان تهران در تاریخ 13/4/89 ، برای دیدار با زندانیان سیاسی به زندان رجایی‌شهر آمد؛ ایشان در این دیدار قول رسیدگی به شکایت اینجانب و دسترسی‌ام به پزشکی قانونی را عنوان کرد، اما با وجود گذشت سه هفته، هنوز هیچ كاری صورت نگرفته است .

اینجانب در این نامه‌ی سرگشاده اعلام می‌دارم كه اگر طی یك ‌ماه از تاریخ انتشار نامه، مقدمات تشكیل دادگاه علیه افراد فوق به‌عمل نیاید، این حق را برای خود محفوظ می‌دانم كه از طریق خانم شیرین عبادی، وكیل خود، در مراجع قضایی جهان و مجامع بین‌المللی پرونده‌ای علیه نامبردگان گشوده، و مسئله را به‌گونه‌ای دیگر پیگیری نمایم.

با احترام

عیسی سحرخیز

زندان رجایی‌شهر کرج

شنبه 2مردادماه 1389

رهبر من آن دختريست كه وقتی دهانش را پر خون كردند با خون خود بر دیوار زندان نوشت زنده باد آزادی

2010-07-08T23:23:00.000-07:00

رهبر من آن دختريست كه وقتی دهانش را پر خون كردند با خون خود بر دیوار زندان نوشت زنده باد آزادی

حضور گسترده لباس شخصی ها در اطراف مزار ندا در قطعه 257 بهشت زهرا

2010-06-20T04:54:00.001-07:00

در اولين سالگرد شهادت "ندا" مزار او در قطعه 257بهشت زهرا در محاصره نيروي انتظامي و لباس شخصي ها قرار گرفته است. اين نيروها با فيلم برداري و گرفتن عكس از افراد سعي دارند تا با ايجاد فضاي امنيتي از نزديك شدن مردم به اين قطعه كه سهراب اعرابي و برخي ديگر از شهداي جنبش در آن به خاك سپرده شدند جلوگيري كنند. نيروهاي امنيتي تا اين لحظه اجازه نداده اند كه هيچ فرد يا گروهي خود را به مزار شهدا نزديك كند. بين 50 تا 70 نفر از نيروهاي پليس و تعداد زيادي از لباس شخصي ها در اطراف اين قطعه مستقر شده اند.

مریم زندی - دبیر انجمن ملی عکاسان ایران - نشان هنری دولت ایران را نپذیرفت

2010-06-15T17:15:00.000-07:00

مریم زندی، دبیر انجمن ملی عکاسان ایران، در نامه ای به وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی، از دریافت یک نشان دولتی با عنوان 'مدرک درجه یک هنری' خودداری کرد.

خانم زندی در نامه ای خطاب به سید محمد حسینی با اعتراض به 'تهاجم به حرفه عکاسی و عکاسان' و 'ناامنی حرفه ای و جانی عکاسان ایران' نوشت که برای گرفتن این نشان، 'دلیل و اشتیاقی در خود احساس نمی کند'.

در نامه وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی از او دعوت شده بود که در همایشی با حضور هفتاد هنرمند دیگر و محمود احمدی نژاد، رئیس جمهوری ایران شرکت کنند و نشان هنری بگیرند.

مریم زندی در بخشی از نامه خود به سید محمد حسینی نوشته است: "متاسفانه در حالی که تعدادی از عکاسان ایرانی فقط به جرم عکاسی، یعنی انجام وظیفه شان، مورد ضرب و شتم و زندان قرار گرفته اند و در زندان یا بیرون منتظر احکامشان هستند و تعدادی از عکاسان حرفه ای و غیرحرفه ای ما از ترس جان، سرگردان در اقصی نقاط دنیا و در شرایط بسیار نامناسب هستند و در حالی که من حتی از دست گرفتن دوربینم در خیابان باید بترسم و امکان انتشار کتاب عکس خود و بعضی از همکارانم بدون سانسورهای سلیقه ای میسر نمی باشد، در چنین شرایطی برای گرفتن این مدرک دلیل و اشتیاقی در خود احساس نمی کنم."

پس از انتخاب جنجال برانگیز ریاست جمهوری ایران در سال گذشته، شماری از عکاسان مطبوعاتی به اتهاماتی نظیر تبلیغ علیه نظام بازداشت شدند.

تعدادی از عکاسان مطبوعاتی از جمله حسن سربخشیان، جواد منتظری، و مجید سعیدی نیز ناچار به ترک ایران شدند و اکنون در خارج از این کشور به سر می برند.

در تازه ترین حکم قضایی در این زمینه محمدرضا نسب عبداللهی، روزنامه نگار اهل شیراز که پیشتر به دلیل انتشار عکس صندوق های رای "شمارش نشده" در کتابخانه مرکزی شیراز، به "تبلیغ علیع نظام" متهم شده بود، به هشت ماه حبس تعزیری محکوم شده است.

خانم زندی در پایان نامه اش نوشته است که "تا زمانی که شرایط چنین باشد"، از دریافت "چنین نشان هایی" معذور است.

مریم زندی پیشتر از بروز مشکل ممیزی چاپ کتاب عکس هایش از رویدادهای انقلاب سال ۱۳۵۷ ایران خبر داده بود.

خانم زندی با اشاره به کتاب مجموعه عکس ها از دوران انقلاب که از ماه ها پیش در انتظار مجوز از اداره کتاب وزارت ارشاد ایران است، گفته بود: "این اداره از من خواسته که عکس های انقلاب را سانسور کنم. این اداره خواستار حذف برخی از عکس ها شده است که من با این جریان کاملا مخالفم."

او درباره این عکس ها گفته بود: "این عکس ها سند تاریخی هستند و کم و زیاد نشده اند. این عکس ها روایت تاریخ، بدون کم و کاست است پس کسی نمی تواند درباره نادرستی آنها صحبت کند."

"به من گفته اند که در حال بررسی علمی این عکس ها هستند. من نمی دانم عکس های انقلاب را چگونه می خواهند بررسی علمی کنند. مگر چه چیز این عکس ها عجیب است."

مریم زندی از عکاسان پرکار ایران است که تا کنون چندین جلد کتاب از مجموعه عکس هایش منتشر شده است و مجموعه پرتره هایش از بازیگران سینما و تئاتر، نویسندگان و شاعران در چند جلد و با عنوان "چهره ها" شهرت زیادی دارد.